اگر تازه زپباند یا مونجارو برایت تجویز شده، ممکن است اعداد مثل یک زبان خارجی به نظر برسند: 2.5 میلیگرم، 5 میلیگرم، 15 میلیگرم، “واحدها”، مراحل چهار هفتهای. این جدول دوز تیرزپاتید کل مسیر را به زبان ساده توضیح میدهد، تا بدانی دوز بعدی چیست، چرا پزشکت ممکن است تو را در دوز پایینتری نگه دارد، و چگونه میلیگرم را به واحدهای مشخص شده روی سرنگ ترکیبی تبدیل کنی.
این اطلاعات آموزشی است، نه توصیه پزشکی. تیرزپاتید (که با نامهای زپباند و مونجارو فروخته میشود) یک داروی تجویزی است که باید توسط یک پزشک دارای مجوز تجویز و نظارت شود. نسخههای ترکیبی یا “فقط برای مصارف تحقیقاتی” مورد تایید FDA نیستند و خطرات اضافی در مورد خلوص و دوز دارند. قبل از شروع، تغییر یا قطع هر دوز با پزشک یا داروساز خود صحبت کن — برنامه خود را بر اساس یک مقاله تنظیم نکن. هرگز سعی نکن یک داروی تجویزی را خارج از مراقبتهای پزشکی قانونی تهیه یا خودت تزریق کنی.
پاسخ سریع: تیرزپاتید با دوز 2.5 میلیگرم یک بار در هفته به مدت چهار هفته شروع میشود، سپس به 5 میلیگرم، 7.5 میلیگرم، 10 میلیگرم، 12.5 میلیگرم و در نهایت 15 میلیگرم افزایش مییابد، با افزایش حداکثر هر چهار هفته یک بار. دوز 2.5 میلیگرم یک دوز شروعکننده است، نه دوز درمانی. دوز نگهدارنده معمولاً 5، 10 یا 15 میلیگرم است — هر دوز پایینی که با عوارض جانبی قابل تحمل، نتایج خوبی به تو بدهد.
کاهش وزن
افزایش عضله
سالم غذا خوردن
کاوش غذاهای جدیدجدول کامل دوز تیرزپاتید
تیرزپاتید یک تزریق یک بار در هفته است که در همان روز هر هفته، در هر زمانی از روز، با یا بدون غذا مصرف میشود. برنامه تیتر کردن برای مونجارو (دیابت نوع 2) و زپباند (مدیریت وزن) یکسان است. در اینجا دوز استاندارد تیرزپاتید برای کاهش وزن و دیابت، در کنار واحدهایی که از یک ویال ترکیبی 10 میلیگرم در میلیلیتر میکشی، آورده شده است.
| فاز | دوز | هفتهها در این دوز | واحدها (از ویال 10 میلیگرم/میلیلیتر) |
|---|---|---|---|
| شروعکننده | 2.5 میلیگرم | هفتههای 1-4 | 25 واحد |
| مرحله 1 | 5 میلیگرم | هفتههای 5-8 (حداقل) | 50 واحد |
| مرحله 2 | 7.5 میلیگرم | حداقل 4 هفته | 75 واحد |
| مرحله 3 | 10 میلیگرم | حداقل 4 هفته | 100 واحد |
| مرحله 4 | 12.5 میلیگرم | حداقل 4 هفته | 125 واحد |
| مرحله 5 | 15 میلیگرم | ادامه دار | 150 واحد |
چند نکته برای خواندن از این جدول:
- 2.5 میلیگرم یک آغازگر است. این دوز برای سازگاری روده تو وجود دارد، نه برای کاهش وزن. اکثر مردم در این مرحله به سختی وزن کم میکنند، و این انتظار میرود.
- چهار هفته یک کف است، نه سقف. “نه سریعتر از هر چهار هفته” به این معنی است که میتوانی در هر مرحله بیشتر بمانی. بسیاری از مردم برای ماهها در 5 میلیگرم یا 10 میلیگرم میمانند.
- لازم نیست به 15 میلیگرم برسی. بالاترین دوز هدف نیست — دوز مناسب، پایینترین دوزی است که برای تو کار میکند.
اگر میخواهی ببینی یک دوز مشخص چگونه با برنامه تزریق خاص تو مطابقت دارد، ماشین حساب زیر محاسبات میلیگرم به واحد را برای تو انجام میدهد.
در اینجا یک راه سریع برای بررسی دوز و واحدها قبل از کشیدن آن آورده شده است.
ردیاب افزایش دوز GLP-1
چرا به جای پرش به دوز بالا، به آرامی تیتر کنیم؟
تیرزپاتید یک آگونیست گیرنده دوگانه GIP و GLP-1 است، و هر دو مسیر سرعت تخلیه معده تو را کند میکنند. اگر خیلی سریع دوز را بالا ببری، عوارض جانبی کلاسیک را تجربه میکنی: حالت تهوع، رفلاکس، یبوست، و گاهی اوقات اسهال. افزایش تدریجی به سیستم گوارش تو زمان میدهد تا در هر سطح دوباره تنظیم شود.
در کارآزمایی چاقی SURMOUNT-1، تیتر کردن آهسته همچنان نتایج بزرگی را به همراه داشت — شرکتکنندگان در طول 72 هفته حدود 15% از وزن بدن خود را با 5 میلیگرم، 19.5% با 10 میلیگرم و 20.9% با 15 میلیگرم از دست دادند.1 درس این نیست که “بیشتر همیشه بهتر است.” بلکه این است که حتی دوزهای میانی نیز به شدت مؤثر هستند، بنابراین به ندرت دلیلی برای عجله وجود دارد. اگر میخواهی دیدگاه جامعتری از نحوه عملکرد این داروها داشته باشی، بررسی اجمالی GLP-1 برای کاهش وزن یک مطالعه همراه خوب است، و تجزیه و تحلیل ما در مورد عوارض جانبی تیرزپاتید آنچه را که باید در هر مرحله مراقب باشی پوشش میدهد.
دوزهای نگهدارنده: 5، 10 یا 15 میلیگرم
هنگامی که به دوزی رسیدی که کار میکند، آن دوز به دوز نگهدارنده تو تبدیل میشود — دوزی که برای طولانی مدت در آن قرار میگیری. زپباند و مونجارو هر دو سه گزینه رسمی نگهدارنده ارائه میدهند: 5 میلیگرم، 10 میلیگرم و 15 میلیگرم.
انتخاب بین آنها به یک معاوضه ساده بستگی دارد:
- 5 میلیگرم — بار عوارض جانبی کمتر، نتایج قوی برای بسیاری از افراد. یک جایگاه مناسب اگر به طور پیوسته وزن کم میکنی و احساس خوبی داری.
- 10 میلیگرم — حد وسط. اغلب جایی که افراد وقتی 5 میلیگرم متوقف میشود اما 15 میلیگرم زیاد به نظر میرسد، به آن میرسند.
- 15 میلیگرم — حداکثر، برای کسانی که آن را تحمل میکنند و به فشار اضافی برای رسیدن به هدف خود نیاز دارند.
پزشک تو دوز نگهدارنده را بر اساس سه چیز تعیین میکند: چقدر وزن کم کردهای (یا قند خونت چگونه پاسخ داده است)، عوارض جانبی چگونه هستند، و هدفت چیست. برای بالاترین عدد بودن هیچ مدالی وجود ندارد.
مطالعه پیشنهادی: ماشین حساب دوز پپتید: محاسبات بازسازی
چرا ممکن است در دوز پایینتر بمانی
بسیاری از مردم هرگز به 15 میلیگرم نمیرسند، و این کاملاً طبیعی است. دلایل رایج برای ثابت ماندن:
- همین الان هم کار میکند. اگر با 5 یا 10 میلیگرم با سرعت سالمی وزن کم میکنی، دلیلی برای افزایش دوز و دعوت به عوارض جانبی بیشتر وجود ندارد.
- عوارض جانبی میگویند “آهستهتر”. حالت تهوع مداوم، استفراغ یا ناراحتی روده نشانهای برای توقف در دوز فعلی — یا حتی کاهش دوز — به جای افزایش آن است. یک بررسی خوب از تحملپذیری کلاس GLP-1 نشان میدهد که عوارض جانبی گوارشی رایجترین دلیلی است که افراد با آن دست و پنجه نرم میکنند، و زمانی که دوز را ثابت نگه میداری، تمایل به کاهش دارند.2
- کمبود عرضه. در طول کمبودها، برخی افراد نتوانستند قلمهای با دوز بالاتر را تهیه کنند و در همان دوز ماندند. این ایدهآل نیست، اما به ندرت مضر است.
- هزینه و استراتژی دوز. برخی از پزشکان عمداً کمترین دوز مؤثر را نگه میدارند. همچنین علاقه فزایندهای به رویکردهای میکرودوزینگ GLP-1 وجود دارد، اگرچه شواهد در این زمینه هنوز کم است و باید فقط تحت راهنمایی پزشکی این کار را انجام دهی.
اگر کاهش وزن تو پس از ماهها در یک دوز ثابت متوقف شود، این یک فلات واقعی است، نه لزوماً دلیلی برای افزایش فوری دوز. اولین اهرمهایی که ارزش کشیدن دارند، غذا، خواب و تمرین هستند، نه یک عدد میلیگرم بالاتر.
خواندن دوز تیرزپاتید در واحدها
زپباند و مونجارو با نام تجاری در قلمهای تک دوز از پیش تنظیم شده عرضه میشوند، بنابراین هرگز واحدها را نمیشماری — فقط کل آن را تزریق میکنی. واحدها فقط با تیرزپاتید ترکیبی اهمیت دارند، که در یک ویال چند دوز بازسازی شده و با یک سرنگ انسولین کشیده میشود.
محاسبات بر اساس غلظت است. رایجترین غلظت ترکیبی 10 میلیگرم/میلیلیتر است، و سرنگهای انسولین در واحدهایی مشخص شدهاند که 100 واحد = 1 میلیلیتر است. بنابراین:
- 10 میلیگرم در هر میلیلیتر به این معنی است که 1 میلیگرم = 10 واحد.
- دوز میلیگرم خود را در 10 ضرب کن تا واحدها را در 10 میلیگرم/میلیلیتر به دست آوری.
| دوز تو (میلیگرم) | واحدها در 10 میلیگرم/میلیلیتر | واحدها در 20 میلیگرم/میلیلیتر |
|---|---|---|
| 2.5 میلیگرم | 25 | 12.5 |
| 5 میلیگرم | 50 | 25 |
| 7.5 میلیگرم | 75 | 37.5 |
| 10 میلیگرم | 100 | 50 |
| 12.5 میلیگرم | 125 | 62.5 |
| 15 میلیگرم | 150 | 75 |
دو هشدار در اینجا. اول، تبدیل فقط در صورتی صحیح است که غلظت دقیق خود را بدانی — یک ویال 20 میلیگرم/میلیلیتر هر تعداد واحد بالا را نصف میکند. اگر مطمئن نیستی، از داروخانهای که آن را ساخته است بپرس؛ هرگز حدس نزن. دوم، این همان محاسبات واحدی است که برای سماگلوتاید استفاده میشود، اما دوزها کاملاً متفاوت هستند، بنابراین از یک عدد دوز سماگلوتاید در اینجا دوباره استفاده نکن. برای جنبه عملی مخلوط کردن و اندازهگیری، به نحوه بازسازی پپتیدها و محل تزریق GLP-1 مراجعه کن.
مطالعه پیشنهادی: GLP-1 طبیعی: غذاها و عادتهایی که آن را افزایش میدهند
در صورت فراموش کردن دوز چه باید کرد
زندگی اتفاق میافتد. قانون کلی برای یک دوز هفتگی فراموش شده تیرزپاتید:
- اگر چهار روز (96 ساعت) یا کمتر از روز برنامهریزی شده تو گذشته است، به محض یادآوری آن را مصرف کن.
- اگر بیش از چهار روز گذشته است، دوز فراموش شده را به طور کامل نادیده بگیر و دوز بعدی خود را در روز منظم خود مصرف کن.
- هرگز دوز را دو برابر نکن. دو دوز نزدیک به هم عوارض جانبی را افزایش میدهد و هیچ فایده اضافی به تو نمیدهد.
اگر چندین هفته متوالی دوز را فراموش کردی، فقط با دوز قبلی خود ادامه نده. روده تو مقداری از تحمل خود را از دست میدهد، و بازگشت به 15 میلیگرم میتواند حالت تهوعی را که پشت سر گذاشته بودی، بازگرداند. بسیاری از پزشکان از تو میخواهند که یک یا دو مرحله پایینتر شروع کنی و دوباره تیتر کنی. همیشه قبل از شروع مجدد پس از یک وقفه طولانی با پزشک خود مشورت کن.
نحوه مقایسه دوز تیرزپاتید با سماگلوتاید
مردم اغلب این دو را با هم مقایسه میکنند، بنابراین دیدن اعداد در کنار یکدیگر مفید است. دوزها قابل تعویض نیستند — اینها مولکولهای متفاوتی با مقیاسهای میلیگرم متفاوت هستند.
| تیرزپاتید (زپباند/مونجارو) | سماگلوتاید (وگووی/اوزمپیک) | |
|---|---|---|
| دوز شروع | 2.5 میلیگرم/هفته | 0.25 میلیگرم/هفته |
| دوز بالا (کاهش وزن) | 15 میلیگرم/هفته | 2.4 میلیگرم/هفته |
| فاصله تیتر کردن | هر 4 هفته | هر 4 هفته |
| گزینههای نگهدارنده | 5، 10، 15 میلیگرم | 1.7 یا 2.4 میلیگرم |
| اهداف گیرنده | GIP + GLP-1 | فقط GLP-1 |
در یک کارآزمایی سر به سر دیابت (SURPASS-2)، تیرزپاتید در هر دو مورد قند خون و وزن از سماگلوتاید بهتر عمل کرد.3 به طور خاص برای چاقی، کارآزمایی STEP 1 سماگلوتاید حدود 14.9% کاهش وزن را در 68 هفته نشان داد،4 در مقابل حدود 21% تیرزپاتید در بالاترین دوز. اگر در حال سنجش این دو هستی، مقایسه سماگلوتاید در مقابل تیرزپاتید ما عمیقتر به معاوضهها میپردازد.
مطالعه پیشنهادی: سماگلوتاید و تیرزپاتاید ترکیبی: ایمن؟
محافظت از عضله در حین کاهش وزن
یک چیزی که جدول دوز نمیتواند به تو بگوید: بخش قابل توجهی از وزنی که با هر داروی کلاس GLP-1 از دست میدهی، توده بدون چربی است، نه فقط چربی. بررسیها نشان میدهند که از دست دادن بافت بدون چربی بخش قابل توجهی از کل وزن از دست رفته است، که برای قدرت و متابولیسم طولانیمدت اهمیت دارد.5 راه حل ناخوشایند اما واقعی است — پروتئین کافی بخور و وزنه بزن. در حین مصرف هر دوز نگهدارنده، مصرف روزانه پروتئین کافی را هدف قرار بده و تمرینات مقاومتی را اضافه کن. این عادت بسیار بیشتر از دنبال کردن یک عدد میلیگرم بالاتر نتیجه میدهد.
نتیجه نهایی
از این جدول دوز تیرزپاتید به عنوان یک نقشه راه استفاده کن، نه یک کتاب قانون: 2.5 میلیگرم برای شروع، مراحل چهار هفتهای تا 5، 7.5، 10، 12.5 و 15 میلیگرم، با دوز نگهدارنده که معمولاً در 5، 10 یا 15 قرار میگیرد. فقط تا حدی که نیاز داری بالا برو، اگر عوارض جانبی شعلهور شد دوز را نگه دار، و قبل از تبدیل میلیگرم به واحد در یک ویال ترکیبی، غلظت خود را دوباره بررسی کن. دوز “صحیح” تیرزپاتید برای کاهش وزن هر چیزی است که تو را بدون اینکه بدبخت کند، به طور پیوسته وزن کم کند — و این یک گفتگو با پزشک تو است، نه یک صفحه گسترده.
Jastreboff AM, et al. Tirzepatide Once Weekly for the Treatment of Obesity. N Engl J Med. 2022;387(3):205-216. PubMed ↩︎
Ghusn W, Hurtado MD. Glucagon-like Receptor-1 agonists for obesity: Weight loss outcomes, tolerability, side effects, and risks. Obes Pillars. 2024;12:100127. PubMed ↩︎
Frias JP, et al. Tirzepatide versus Semaglutide Once Weekly in Patients with Type 2 Diabetes. N Engl J Med. 2021;385(6):503-515. PubMed ↩︎
Wilding JPH, et al. Once-Weekly Semaglutide in Adults with Overweight or Obesity. N Engl J Med. 2021;384(11):989-1002. PubMed ↩︎
Neeland IJ, Linge J, Birkenfeld AL. Changes in lean body mass with glucagon-like peptide-1-based therapies and mitigation strategies. Diabetes Obes Metab. 2024;26 Suppl 4:16-27. PubMed +++ ↩︎
