در حالی که میگو کمکالری است، سرشار از مواد مغذی حیاتی مانند ید و آنتیاکسیدانها است که میتواند برای سلامتی تو مفید باشد. با این حال، سطح کلسترول آن نسبتاً بالا است.
میگو برای بسیاری یک غذای دریایی مورد علاقه است.
نه تنها خوشمزه است، بلکه مواد مغذی ضروری مانند ید را نیز ارائه میدهد که یافتن آن در سایر غذاها ممکن است دشوار باشد.
کاهش وزن
افزایش عضله
سالم غذا خوردن
کاوش غذاهای جدیدبا این حال، به دلیل سطح کلسترول آن، بحثی در مورد سلامتی آن وجود دارد.
همچنین بحثی در مورد اینکه آیا میگوی پرورشی میتواند کمتر از میگوی صید شده در طبیعت سالم باشد، وجود دارد.
این مقاله به بررسی حقایق میپردازد تا تصمیم بگیریم که آیا میگو باید در بشقاب تو باشد یا خیر.
میگو بدون افزایش کالری، مواد مغذی را فراهم میکند
پروفایل تغذیهای میگو قابل توجه است.
تنها با ۸۴ کالری در یک وعده ۳ اونسی، یک تقویت تغذیهای دریافت میکنی.
علاوه بر این، این وعده ترکیبی از بیش از ۹ ویتامین و مواد معدنی را ارائه میدهد.
پروفایل تغذیهای میگو
در یک وعده ۳ اونسی (۸۵ گرم) میگو، این موارد را دریافت میکنی:
- کالری: ۸۴.۲
- پروتئین: ۲۰.۴ گرم
- آهن: ۰.۴۳۳ میلیگرم
- فسفر: ۲۰۱ میلیگرم
- پتاسیم: ۲۲۰ میلیگرم
- روی: ۱.۳۹ میلیگرم
- منیزیم: ۳۳.۲ میلیگرم
- سدیم: ۹۴.۴ میلیگرم
یکی از مواد مغذی برجسته در میگو، ید است، یک ماده معدنی حیاتی برای تیروئید و مغز، که بسیاری ممکن است به اندازه کافی آن را دریافت نکنند. علاوه بر این، میگو چربیهای امگا ۳ مفیدی را ارائه میدهد.
خلاصه: میگو از نظر تغذیهای برجسته است. در حالی که کالری کمی دارد، دوز غنی از پروتئین، چربیهای سالم و طیف وسیعی از ویتامینها و مواد معدنی را فراهم میکند.
محتوای کلسترول میگو توضیح داده شد
در حالی که میگو به دلیل محتوای کلسترول خود شناخته شده است، داستان کامل پیچیدهتر است.
در یک وعده ۳ اونسی (۸۵ گرم)، میگو ۱۶۱ میلیگرم کلسترول ارائه میدهد.
تصور رایج این است که غذاهای پرکلسترول، کلسترول خون را افزایش میدهند و منجر به نگرانیهای قلبی میشوند. اما مطالعات نشان میدهند که تنها حدود یک چهارم افراد به کلسترول غذایی واکنش قوی نشان میدهند. برای بسیاری، تأثیر بر کلسترول خون ناچیز است.
جالب اینجاست که بیشتر کلسترول خون توسط کبد تو ساخته میشود. مصرف غذاهای غنی از کلسترول ممکن است باعث شود کبد تو کمتر تولید کند.
چربیهای خوب در میگو
فراتر از کلسترول آن، میگو مواد مغذی سالمی از جمله اسیدهای چرب امگا ۳ را ارائه میدهد.
در حالی که بسیاری از غذاهای غنی از کلسترول نیز حاوی چربیهای اشباع شده هستند، میگو یک استثنا است.
در حالی که ما به بینشهای بیشتری در مورد میگو و سلامت قلب نیاز داریم، خواص مفید آن ممکن است سطح کلسترول آن را متعادل کند.
خلاصه: با وجود محتوای کلسترول، میگو حاوی امگا ۳ است و در مطالعات فواید بالقوه سلامتی را نشان داده است.
تقویت آنتیاکسیدانی میگو
میگو دارای یک آنتیاکسیدان قدرتمند به نام آستاگزانتین است که از جلبکهایی که میخورند، به دست میآید. این آنتیاکسیدان به میگو رنگ مایل به قرمز منحصر به فرد خود را میدهد.
مصرف آستاگزانتین میتواند با مسدود کردن رادیکالهای آزاد از آسیب رساندن به سلولهای تو، به مبارزه با التهاب کمک کند. محققان در حال بررسی پتانسیل آن در پیشگیری از بیماریهای مزمن مختلف هستند.
مفید برای قلب و ذهن
تحقیقات نشان میدهد که آستاگزانتین ممکن است شریانها را تقویت کند و احتمالاً خطر حملات قلبی را کاهش دهد. همچنین ممکن است کلسترول “خوب” (HDL) را افزایش دهد که برای سلامت قلب حیاتی است.
علاوه بر این، برای مغز، ویژگیهای ضد التهابی آستاگزانتین میتواند از آسیب سلولی که منجر به مشکلات حافظه یا بیماریهایی مانند آلزایمر میشود، جلوگیری کند.
با این حال، اثرات آستاگزانتین از میگو بر سلامت کلی نیاز به مطالعه بیشتر دارد.
خلاصه: میگو آنتیاکسیدان آستاگزانتین را ارائه میدهد که برای پتانسیل آن در حمایت از سلامت قلب و مغز مورد مطالعه قرار گرفته است.
میگوی پرورشی و نگرانیهای مربوط به آنتیبیوتیک
تقاضای زیاد برای میگو در ایالات متحده به این معنی است که ما اغلب آن را از خارج از کشور تأمین میکنیم.
در واقع، ۷۵ تا ۸۰ درصد غذاهای دریایی مصرفی در ایالات متحده از خارج از کشور میآید، با تامینکنندگان اصلی تایلند، چین، کانادا، اندونزی و ویتنام.
این حجم از میگو اغلب از مزارع میآید، به این معنی که میگو در مخازن بزرگ غوطهور در آب رشد میکند.
مطالعه پیشنهادی: صدف خوراکی: فواید، نکات ایمنی و تکنیکهای پخت
نگرانیها در مورد واردات
غذاهای دریایی پرورشی، به ویژه از خارج از کشور، ممکن است به دلیل آسیبپذیری در برابر بیماریها با آنتیبیوتیک درمان شوند. با این حال، ایالات متحده استفاده از آنتیبیوتیک در میگو و غذاهای دریایی مشابه را ممنوع کرده است.
بنابراین، وارد کردن میگو با آنتیبیوتیک به ایالات متحده خلاف قانون است. وظیفه اطمینان از این امر بر عهده سازمان غذا و دارو (FDA) است.
با این حال، با حجم زیاد واردات میگو، بررسی هر دسته برای FDA چالشبرانگیز است. در نتیجه، ممکن است برخی از میگوهای درمان شده با آنتیبیوتیک از این طریق عبور کنند.
در حالی که هیچ مدرک قطعی وجود ندارد که میگوی درمان شده با آنتیبیوتیک مستقیماً به ما آسیب میرساند، نگرانی در مورد مقاومت آنتیبیوتیکی وجود دارد. این میتواند منجر به بیماریهایی شود که در برابر درمان مقاوم هستند.
برای جلوگیری از نگرانیهای مربوط به آنتیبیوتیک، میتوانی میگوی صید شده در طبیعت را در نظر بگیری که بدون آنتیبیوتیک است. علاوه بر این، میگوی تامین شده و فرآوری شده در ایالات متحده، عدم وجود آنتیبیوتیک را تضمین میکند.
خلاصه: در حالی که برخی از میگوهای پرورشی خارجی ممکن است حاوی آنتیبیوتیک باشند، انتخاب میگوی صید شده در طبیعت یا میگوی تامین شده از ایالات متحده میتواند به تو کمک کند تا از این نگرانیها جلوگیری کنی.
واقعیت آلرژی به میگو
میگو، مانند سایر صدفداران، در میان نه آلرژن غذایی برتر در ایالات متحده قرار دارد و در کنار مواردی مانند بادام زمینی، شیر و گندم قرار میگیرد.
آلرژی به میگو عمدتاً از پروتئینی به نام تروپومیوزین در آن ناشی میشود. همچنین پروتئینهای دیگری مانند آرژینین کیناز و هموسیانین وجود دارند که ممکن است باعث واکنشهای آلرژیک شوند.
واکنشهای آلرژیک به میگو و صدفداران
علائم آلرژی به میگو میتواند متفاوت باشد، از جمله:
- احساس سوزن سوزن شدن در گلو
- مشکلات معده
- مشکلات تنفسی
- تحریکات پوستی
گروه کوچکتری ممکن است از میگو دچار شوک آنافیلاکتیک شوند. این واکنش شدید میتواند به بیهوشی یا حتی مرگ منجر شود اگر بلافاصله درمان نشود.
برای کسانی که به میگو آلرژی دارند، اجتناب کامل از آن امنترین راه است. توجه داشته باش که حتی بخارات ناشی از پخت میگو نیز میتواند واکنش را آغاز کند. از این رو، بسیار مهم است که از محیطهایی که میگو در آن آماده میشود نیز دوری کنی.
خلاصه: برای کسانی که به میگو، به ویژه پروتئین تروپومیوزین، آلرژی دارند، دوری از آن بسیار مهم است. اجتناب از تماس مستقیم و غیرمستقیم میتواند از واکنشهای شدید جلوگیری کند.
مطالعه پیشنهادی: آیا میتوانی میگوی خام بخوری؟ خطرات و نکات پخت
چگونه میگوی با کیفیت بالا را انتخاب کنیم
هنگام انتخاب میگو، اولویت دادن به تازگی و اطمینان از وضعیت خوب آن ضروری است.
میگوی خام باید سفت باشد. پوستههای آن باید رنگی شفاف و مایل به خاکستری-سبز، قهوهای مایل به صورتی یا صورتی ملایم داشته باشند. اگر لبهها یا لکههای سیاه روی پوسته مشاهده کردی، نشانه کاهش کیفیت است.
هم میگوی خام و هم میگوی پخته باید بوی ملایم، دریایی یا شور داشته باشند. اگر بوی “ماهی” یا آمونیاک قوی وجود دارد، میگو احتمالاً از زمان اوج خود گذشته و باید از آن اجتناب شود.
برای بهترین میگو، از یک فروشنده قابل اعتماد خرید کن که اطلاعات کافی دارد و میتواند جزئیات مربوط به منبع میگو و فرآیند نگهداری آن را توضیح دهد.
چگونه میگو را آماده و بپزیم
هنگامی که میگو را میپزی، باید سفت باشد و رنگ سفید با کمی قرمز یا صورتی داشته باشد.
چه به دنبال پیشغذا باشی و چه غذاهای اصلی مانند کاری یا تفتداده، میگو یک ماده غذایی چندمنظوره است. میتوان آن را آردپاشی کرد یا حتی برای کباب به سیخ کشید.
خلاصه: برای میگوی درجه یک، به بو و ظاهر آن توجه کن. همیشه از یک منبع قابل اعتماد خرید کن تا کیفیت را تضمین کنی.
خلاصه
میگو سرشار از ویتامینها و مواد معدنی ضروری است و منبع عالی پروتئین است. نه تنها مغذی است، بلکه به لطف اسیدهای چرب امگا ۳ و آنتیاکسیدان آستاگزانتین، برای قلب و مغز نیز مفید است.
حتی با وجود محتوای کلسترول آن، به نظر نمیرسد میگو تأثیر نامطلوبی بر سلامت قلب داشته باشد.
در حالی که میگو مزایای زیادی دارد، نکتهای در مورد انواع پرورشی که ممکن است حاوی آنتیبیوتیک باشند، وجود دارد.
اما با هوشیاری و انتخاب منابع معتبر، میتوانی به راحتی میگوی با کیفیت بالا تهیه کنی. در مجموع، میگو یک افزودنی مغذی به یک رژیم غذایی متعادل است.
