موز یک ماده اصلی در سبدهای میوه بسیاری از خانهها است. اما پلانتینها به اندازه موز شناخته شده نیستند.
اشتباه گرفتن پلانتین با موز آسان است، چون خیلی شبیه هم هستند.
با این حال، اگر در یک دستور پخت، پلانتین را جایگزین موز کنی، ممکن است از طعم متفاوت آن شگفتزده شوی.
کاهش وزن
افزایش عضله
سالم غذا خوردن
کاوش غذاهای جدیداین مقاله شباهتها و تفاوتهای موز و پلانتین، از جمله برخی از رایجترین کاربردهای آشپزی آنها را بررسی میکند.
موز و پلانتین شبیه هم هستند اما تفاوتهای مهمی در طعم و کاربرد دارند.
موز چیست؟
“موز” اصطلاحی است که برای میوههای خوراکی تولید شده توسط گیاهان بزرگ و علفی مختلف از جنس Musa استفاده میشود. از نظر گیاهشناسی، موز نوعی توت است.
موز در اصل از مجمعالجزایر مالایی در جنوب شرقی آسیا است. موز معمولاً شکلی بلند و باریک دارد و با پوستی ضخیم پوشیده شده است.
انواع مختلفی از موز وجود دارد. با این حال، در فرهنگهای غربی، اصطلاح “موز” معمولاً به نوع شیرین و زرد اشاره دارد.
پوست بیرونی وقتی نارس است سبز، سفت و پوست کندن آن دشوار است.
پوست با رسیدن موز به رنگ زرد روشن و سپس قهوهای تیره تغییر میکند. همچنین پوست کندن آن به تدریج آسانتر میشود.
موز را میتوان خام خورد و گوشت خوراکی آن با رسیدن شیرینتر، تیرهتر و نرمتر میشود. همچنین میتوان آن را وقتی رسیده است، پخته و اغلب در دسرها میل کرد. وقتی سبز است، میتوان آن را جوشاند، له کرد و مانند پوره سیبزمینی خورد.
پلانتین
پلانتین و موز از نظر ژنتیکی شبیه هم هستند، اما پلانتینها عمدتاً پخته خورده میشوند.
مانند موز، پلانتینها نیز در اصل از جنوب شرقی آسیا هستند. با این حال، اکنون در سراسر جهان، از جمله در هند، مصر، اندونزی و مناطق گرمسیری آمریکا کشت میشوند.
پلانتینها معمولاً بزرگتر و سفتتر از موز هستند و پوستی بسیار ضخیمتر دارند. ممکن است سبز، زرد یا قهوهای تیره باشند.
پلانتینها نشاستهایتر از موز هستند و وقتی سبز هستند خیلی شیرین نیستند. وقتی رسیده باشند، شیرینتر میشوند و با پختن شیرینیشان بیشتر میشود. پلانتینها را میتوان جوشاند، پخت یا سرخ کرد.
خلاصه: موز و پلانتین میوههایی از یک خانواده گیاهی هستند. با اینکه شبیه هم هستند، اما طعمهای بسیار متفاوتی دارند.
شباهتهای موز و پلانتین
جدای از طبقهبندیهای گیاهشناسی، یکی از آشکارترین شباهتهای بین پلانتین و موز، ظاهر آنها است.
اما شباهتهای آنها به همین جا ختم نمیشود. آنها برخی از ویژگیهای تغذیهای و سلامتی را نیز به اشتراک میگذارند.
هر دو بسیار مغذی هستند
هم پلانتین و هم موز منابع خوبی از چندین ماده مغذی حیاتی، از جمله پتاسیم، منیزیم، ویتامین C، فیبر و ترکیبات آنتیاکسیدانی هستند.
در زیر اطلاعات تغذیهای برای 100 گرم (تقریباً 1/2 فنجان) موز و پلانتین آمده است:
حقایق تغذیهای موز
- کالری: 89
- کربوهیدرات: 23 گرم
- فیبر: 3 گرم
- پتاسیم: 358 میلیگرم
- منیزیم: 27 میلیگرم
- ویتامین C: 9 میلیگرم
حقایق تغذیهای پلانتین
- کالری: 122
- کربوهیدرات: 32 گرم
- فیبر: 2 گرم
- پتاسیم: 487 میلیگرم
- منیزیم: 36 میلیگرم
- ویتامین C: 18 میلیگرم
هر دو منابع سالمی از کربوهیدراتهای پیچیده هستند. پلانتینها تقریباً 32 گرم کربوهیدرات در هر 100 گرم سروینگ دارند، در حالی که موز حدود 23 گرم دارد. با این حال، این مقدار میتواند بسته به میزان رسیدگی میوه متفاوت باشد.
تفاوت اصلی این است که کربوهیدرات بیشتر در موز از قندها میآید، در حالی که کربوهیدرات بیشتر در پلانتین از نشاسته میآید.
آنها کالری مشابهی دارند: 89 تا 122 کالری در هر 100 گرم سروینگ. هیچ کدام منبع قابل توجهی از چربی یا پروتئین نیستند.
ممکن است برخی فواید سلامتی داشته باشند
از آنجا که موز و پلانتین ترکیب تغذیهای مشابهی دارند، ممکن است برخی از فواید سلامتی یکسانی را ارائه دهند.
برخی تحقیقات نشان میدهد که ترکیبات زیستفعال در پلانتین و موز ممکن است اثرات ضد التهابی و آنتیاکسیدانی داشته باشند.
هر دو میوه حاوی سطوح بالای پتاسیم هستند، ماده معدنی که بسیاری از مردم به اندازه کافی از آن دریافت نمیکنند. مصرف کافی پتاسیم ممکن است به کاهش فشار خون و کاهش خطر بیماری قلبی کمک کند.
هر دو میوه همچنین ممکن است به دلیل محتوای فیبر خود در ارتقای سلامت دستگاه گوارش نقش داشته باشند.
علاوه بر این، هم پلانتین و هم موز حاوی مقادیر زیادی نشاسته مقاوم هستند که سلامت دستگاه گوارش را تقویت میکند. همچنین میتواند مدیریت قند خون و حساسیت به انسولین را بهبود بخشد.
خلاصه: موز و پلانتین از نظر محتوای تغذیهای بسیار شبیه هم هستند و حاوی انواع ویتامینها، مواد معدنی و فیبر هستند. آنها همچنین فواید سلامتی بالقوه مشترکی دارند.
مطالعه پیشنهادی: لیمو و لیموترش: تفاوتها، شباهتها و کاربردهای آشپزی
کاربردهای آشپزی آنها مشابه است
تفاوت اصلی بین موز و پلانتین در نحوه استفاده آنها در آشپزخانه است، اگرچه در برخی فرهنگها، تمایز زبانی واضحی بین آنها وجود ندارد.
پلانتین گاهی اوقات “موز پختنی” نامیده میشود، در حالی که نوع شیرینتر به عنوان “موز دسر” طبقهبندی میشود.
پخت و پز با موز
از آنجا که موز رسیده شیرین است، اغلب در دسرهای پخته و شیرینیجات، از جمله پای، مافین و نانهای سریع استفاده میشود.
همچنین به تنهایی، به عنوان بخشی از سالاد میوه، یا به عنوان دسر یا رویه فرنی خام خورده میشوند. ممکن است در شکلات فرو برده شوند یا با کره آجیل روی نان تست مالیده شوند.
موز سبز را میتوان با جوشاندن تا نرم شدن میل کرد. وقتی مانند پوره سیبزمینی له شوند، لذتبخش هستند.
پخت و پز با پلانتین
پلانتینها در غذاهای آمریکای مرکزی و جنوبی و کارائیب رایجتر هستند. همچنین میتوان آنها را در غذاهای کشورهای آفریقایی مانند غنا و نیجریه یافت.
موفونگو یک غذای محبوب پورتوریکویی است که پلانتین له شده ماده اصلی آن است. در کشورهای کارائیب مانند جامائیکا، کوبا و جمهوری دومینیکن، پلانتینهای رسیده سرخ شده و همراه با غذا سرو میشوند.
آنها وقتی سبز و خام هستند نشاستهای و سفت هستند اما با رسیدن نرم میشوند. پوست آنها بسیار ضخیمتر از موز است.
پلانتینها قند کمتری نسبت به موز دارند و اغلب به عنوان غذاهای شور یا اصلی سرو میشوند.
مانند موز، آنها سبز شروع میشوند، به زردی میرسند و سپس با رسیدن به رنگ قهوهای تیره-سیاه تبدیل میشوند. هرچه تیرهتر باشند، شیرینتر خواهند بود. پلانتینها را میتوان در هر مرحله از رسیدن خورد، اما برای پوست کندن آنها به چاقو نیاز خواهی داشت.
پلانتینهای سبز و زرد اغلب برش داده شده و سرخ میشوند، یک غذای محبوب در غذاهای آمریکای لاتین و کارائیب. اگر قبل از سرخ کردن بسیار نازک برش داده شوند، میتوان آنها را بیشتر شبیه چیپس خورد.
وقتی در کشورهای اسپانیاییزبان سبز و سرخ شده باشند، میتوان آنها را توستونس و وقتی رسیده باشند، مادوروس نامید.
خلاصه: مهمترین تفاوتهای بین موز و پلانتین، طعم، اندازه و ضخامت پوست آنها است. موز در غذاهای آمریکای شمالی محبوب است، در حالی که پلانتین در کارائیب، آمریکای لاتین و آفریقا رایجتر است.
مطالعه پیشنهادی: کاساوا: مواد مغذی، فواید، معایب، کاربردها و موارد دیگر
کدام سالمتر است؟
نه موز و نه پلانتین از نظر تغذیهای برتری نسبت به دیگری ندارند، زیرا هر دو غذاهای غنی از مواد مغذی هستند.
با این حال، روشهای پخت و پز میتوانند بر محتوای تغذیهای این میوهها تأثیر بگذارند. این کمتر به خود میوه مربوط میشود و بیشتر به آنچه به آن اضافه میکنی.
اگر نگران مدیریت قند خون هستی، همچنان باید میزان مصرف هر دو غذا را کنترل کنی زیرا حاوی کربوهیدراتهایی هستند که میتوانند قند خون را افزایش دهند.
با این حال، به خاطر داشته باش که هم پلانتین و هم موز غذاهای کاملی هستند که حاوی فیبر هستند. این ممکن است به کاهش افزایش قند خون در برخی افراد کمک کند، به خصوص در مقایسه با غذاهای فرآوری شده و تصفیه شده که فیبر ندارند.
خلاصه: هم موز و هم پلانتین میوههای بسیار سالمی هستند، اما روشهای پخت و پز میتوانند بر اثرات آنها بر سلامتی تو تأثیر بگذارند.
خلاصه
در حالی که ممکن است به دلیل شباهتهای بصری این دو میوه، موز را با پلانتین اشتباه بگیری، اما پس از چشیدن آنها، تشخیص آنها آسان خواهد بود.
محتوای تغذیهای و فواید سلامتی بالقوه آنها شبیه برخی از کاربردهای آنها در آشپزخانه است.
پلانتینها نشاستهای هستند و قند کمتری نسبت به موز دارند. آنها در غذاهای شور به خوبی عمل میکنند، در حالی که موز به راحتی در دسرها یا به تنهایی استفاده میشود.
هر دو میوه مغذی، غذاهای کامل هستند و میتوانند به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی سالم گنجانده شوند.
