آب لیمو اسیدی است یا قلیایی؟ تأثیرات بر pH بدن توضیح داده شد

آب لیمو دارای pH بین ۲ تا ۳ است که آن را اسیدی طبقه‌بندی می‌کند. در حالی که ممکن است ادرار تو را قلیایی‌تر کند، اما واقعاً سطح pH خون تو را تغییر نمی‌دهد.

اگرچه برخی افراد معتقدند آب لیمو تأثیر قلیایی دارد و می‌تواند با بیماری‌ها مبارزه کند، اما لازم به ذکر است که این فواید احتمالاً به دلیل تغییر در قلیایی بودن بدن نیست.

این مقاله بررسی می‌کند که چرا آب لیمو با وجود ماهیت اسیدی‌اش، توسط برخی قلیایی در نظر گرفته می‌شود و این چه تأثیری بر بدن تو دارد.

هدف اصلی تو چیست؟

pH چیست؟

هنگام بحث در مورد غذاهای اسیدی در مقابل غذاهای قلیایی، درک مفهوم pH ضروری است.

pH معیاری برای اسیدیته یا قلیایی بودن یک محلول است که در مقیاس ۰ تا ۱۴ اندازه‌گیری می‌شود. pH 7 خنثی است، در حالی که هر چیزی زیر ۷ اسیدی و هر چیزی بالای ۷ قلیایی است.

در مقیاس pH، تفاوت بین اعداد مجاور نشان‌دهنده تفاوت ده برابری در اسیدیته است. به عنوان مثال، pH 5 ده برابر اسیدی‌تر از pH 6 و صد برابر اسیدی‌تر از pH 7 است.

لیموها pH اسیدی دارند زیرا حاوی مقدار زیادی اسید سیتریک هستند.

آب لیمو دارای pH بین ۲ تا ۳ است، به این معنی که ۱۰,۰۰۰ تا ۱۰۰,۰۰۰ برابر اسیدی‌تر از آب است.

خلاصه: pH یک غذا، اسیدیته آن را اندازه‌گیری می‌کند. pH آب لیمو بین ۲ تا ۳ است، به این معنی که اسیدی است.

فواید فرضی غذاهای قلیایی

رژیم غذایی قلیایی در سال‌های اخیر محبوبیت پیدا کرده است.

این رژیم بر اساس این اصل است که خوردن غذاهای خاص ممکن است pH بدن تو را تغییر دهد.

برای روشن شدن موضوع، هیچ مدرکی برای حمایت از رژیم غذایی قلیایی وجود ندارد. طبق تحقیقات، غذاهایی که می‌خوری تأثیر حداقلی بر pH خون تو دارند.

با این حال، رژیم غذایی قلیایی غذاها را به سه گروه طبقه‌بندی می‌کند:

غذاهای اسیدی‌کننده: گوشت، مرغ، ماهی، لبنیات، تخم‌مرغ و الکل
غذاهای خنثی: چربی‌های طبیعی، نشاسته‌ها و قندها
غذاهای قلیایی‌کننده: میوه‌ها، مغزها، حبوبات و سبزیجات

طرفداران این رژیم معتقدند که خوردن مقادیر زیاد غذاهای اسیدی‌کننده می‌تواند باعث اسیدی‌تر شدن pH بدن تو شود و آسیب‌پذیری تو را در برابر بیماری‌ها افزایش دهد.

به عنوان مثال، بسیاری معتقدند که بدن تو کلسیم قلیایی را از استخوان‌های تو می‌دزدد تا اثرات اسیدی‌کننده غذاهایی که می‌خوری را خنثی کند.

برخی نیز معتقدند که سرطان فقط در محیط‌های اسیدی رشد می‌کند و تو می‌توانی با رژیم غذایی قلیایی از آن پیشگیری یا حتی آن را درمان کنی.

بنابراین، پیروان این رژیم تلاش می‌کنند با محدود کردن غذاهای اسیدی‌کننده و ترجیح دادن غذاهای قلیایی، سلامتی خود را بهبود بخشند و خطر ابتلا به بیماری را کاهش دهند.

خلاصه: برخی افراد معتقدند که غذاهای قلیایی اسیدیته بدن آنها را کاهش می‌دهند و در نتیجه سلامتی را ارتقا می‌دهند و از بیماری‌ها پیشگیری می‌کنند.

مطالعه پیشنهادی: رژیم قلیایی: بررسی مبتنی بر علم

چرا آب لیمو با وجود pH اسیدی‌اش قلیایی در نظر گرفته می‌شود

اینکه یک غذا تأثیر اسیدی یا قلیایی بر بدن دارد، ارتباط کمی با pH آن غذا قبل از هضم دارد.

در عوض، بستگی به این دارد که پس از هضم و پردازش آن توسط بدن تو، محصولات جانبی اسیدی یا قلیایی ایجاد شود.

یکی از روش‌های تخمین نوع محصول جانبی که یک غذا تولید می‌کند، تکنیک “تجزیه و تحلیل خاکستر” است.

در این روش، غذاها در آزمایشگاه سوزانده می‌شوند تا هضم شبیه‌سازی شود. pH خاکستر آنها برای طبقه‌بندی غذاها به عنوان اسیدی یا قلیایی استفاده می‌شود. تجزیه و تحلیل خاکستر دلیل این است که گاهی اوقات گفته می‌شود غذاها “خاکستر” اسیدی یا قلیایی تولید می‌کنند.

با این حال، تجزیه و تحلیل خاکستر یک تخمین غیردقیق است، بنابراین دانشمندان اکنون ترجیح می‌دهند از فرمول متفاوتی استفاده کنند که غذاها را بر اساس بار اسیدی کلیوی بالقوه (PRAL) آنها درجه‌بندی می‌کند.

PRAL یک غذای خاص، مقدار اسیدی است که انتظار می‌رود پس از متابولیسم آن غذا توسط بدن، به کلیه‌ها برسد.

به طور معمول، کلیه‌ها با دفع اسید یا قلیا اضافی از طریق ادرار، pH خون را ثابت نگه می‌دارند.

مواد مغذی اسیدی مانند پروتئین، فسفر و گوگرد، مقدار اسیدی را که کلیه‌ها باید فیلتر کنند، افزایش می‌دهند. بنابراین، گوشت و غلات که تمایل به حاوی این مواد مغذی دارند، نمره PRAL مثبت می‌گیرند.

از طرف دیگر، میوه‌ها و سبزیجات سرشار از مواد مغذی قلیایی مانند پتاسیم، کلسیم و منیزیم هستند. اینها در نهایت مقدار اسیدی را که کلیه‌ها باید فیلتر کنند، کاهش می‌دهند و بنابراین نمره PRAL منفی می‌گیرند.

مانند سایر میوه‌ها، آب لیمو پس از متابولیسم، محصولات جانبی قلیایی تولید می‌کند. بنابراین، نمره PRAL منفی دارد.

به همین دلیل است که برخی افراد آب لیمو را قلیایی می‌دانند، حتی اگر قبل از هضم pH اسیدی داشته باشد.

خلاصه: پس از هضم و متابولیسم، آب لیمو محصولات جانبی قلیایی تولید می‌کند که ادرار را قلیایی‌تر می‌کند. به همین دلیل است که برخی افراد آن را قلیایی می‌دانند، با وجود pH اسیدی آن قبل از هضم.

مطالعه پیشنهادی: آیا سرکه اسید است یا باز؟ pH و اثرات سلامتی توضیح داده شد

آب لیمو ممکن است ادرار تو را قلیایی کند اما خون تو را نه

بسیاری از طرفداران رژیم غذایی قلیایی از نوارهای تست pH برای بررسی قلیایی بودن ادرار خود استفاده می‌کنند. آنها معتقدند این به آنها کمک می‌کند تا تعیین کنند بدن آنها واقعاً چقدر قلیایی است.

آنها متوجه نیستند که در حالی که آب لیمو ممکن است pH ادرار تو را قلیایی‌تر کند، اما تأثیر مشابهی بر pH خون تو ندارد.

طبق بررسی‌های تحقیقاتی منتشر شده در سال ۲۰۱۳ و ۲۰۱۲، غذاهایی که می‌خوری تأثیر حداقلی بر pH خون تو دارند.

برخی مطالعات بسیار قدیمی‌تر تخمین زده‌اند که برای افزایش pH خون تو تنها به میزان ۰.۲، باید معادل ۸ کیلوگرم پرتقال – که پتانسیل قلیایی‌کنندگی مشابه لیمو دارند – را در یک وعده بخوری.

غذاها تأثیرات محدودی بر pH خون تو دارند زیرا بدن تو برای عملکرد صحیح سلول‌هایت، باید سطح pH را بین ۷.۳۵ تا ۷.۴۵ حفظ کند.

اگر مقادیر pH خون تو از این محدوده خارج شود، در وضعیتی به نام اسیدوز متابولیک یا آلکالوز متابولیک قرار می‌گیری که در صورت عدم درمان می‌تواند خطرناک یا حتی کشنده باشد.

با این حال، این به ندرت اتفاق می‌افتد، زیرا بدن تو در جلوگیری از افتادن مقادیر pH خون تو از محدوده طبیعی بسیار خوب عمل می‌کند. یکی از راه‌هایی که سطح را ثابت نگه می‌دارد، استفاده از کلیه‌های تو برای فیلتر کردن اسیدهای اضافی از طریق ادرار تو است.

به همین دلیل است که ادرار تو می‌تواند چند ساعت پس از خوردن یک استیک بزرگ اسیدی‌تر شود یا پس از پیروی از رژیم غذایی سرشار از غذاهای قلیایی، کمتر اسیدی شود.

با این حال، در حالی که اسیدیته ادرار تو می‌تواند به دلیل غذاهایی که می‌خوری متفاوت باشد، pH خون تو ثابت می‌ماند. بنابراین حتی اگر نوشیدن آب لیمو منجر به ادرار قلیایی‌تر شود، بعید است که بر pH خون تو تأثیر بگذارد.

خلاصه: آب لیمو ممکن است تأثیر قلیایی بر ادرار تو داشته باشد. با این حال، برخلاف فرض رژیم غذایی قلیایی، تأثیر بسیار کمی بر pH خون تو دارد.

مطالعه پیشنهادی: غذاهای اسیدی: چه چیزهایی را برای سلامتی محدود یا از آنها پرهیز کنیم

آیا pH غذا مهم است؟

طرفداران رژیم غذایی قلیایی به نظر می‌رسد معتقدند که غذاهایی که می‌خوری می‌توانند با تأثیرگذاری بر pH خون تو، بر سلامتی تو تأثیر بگذارند. آنها عموماً ادعا می‌کنند که غذاهای قلیایی از پوکی استخوان جلوگیری می‌کنند و می‌توانند از سرطان پیشگیری یا آن را درمان کنند.

با این حال، همانطور که در بالا بحث شد، این نظریه نقش کلیه‌های تو را در تنظیم pH خون تو، در میان سایر روش‌هایی که بدن تو برای حفظ pH استفاده می‌کند، کاملاً نادیده می‌گیرد.

علاوه بر این، برخلاف باور عمومی، بسیاری از بررسی‌های بزرگ به این نتیجه رسیده‌اند که رژیم‌های غذایی اسیدی‌کننده هیچ تأثیری بر سطح کلسیم در بدن ندارند.

در واقع، چندین مطالعه در واقع رژیم‌های غذایی پر پروتئین، که تصور می‌شود اسیدساز هستند، را با استخوان‌های سالم‌تر مرتبط می‌دانند.

در مورد تأثیراتی که برخی افراد فکر می‌کنند غذاهای اسیدی‌کننده بر سرطان دارند، مطالعات نشان می‌دهد که هیچ ارتباط مستقیمی بین مقدار غذاهای اسیدی‌کننده که می‌خوری و خطر ابتلا به این بیماری وجود ندارد.

با این حال، یک رژیم غذایی قلیایی ممکن است مزایای سلامتی را برای برخی افراد ارائه دهد.

به عنوان مثال، افراد مبتلا به بیماری کلیوی معمولاً باید مصرف پروتئین خود را محدود کنند. مصرف یک رژیم غذایی قلیایی ممکن است کمی نیاز به این کار را کاهش دهد.

همچنین ممکن است خطر سنگ کلیه را در افرادی که مستعد ابتلا به آن هستند، کاهش دهد.

با این حال، تحقیقات بیشتری در مورد این مزایای ادعایی قبل از نتیجه‌گیری قطعی لازم است.

خلاصه: بدن تو برای حفظ pH خون تو در یک محدوده باریک و سالم طراحی شده است. غذاهایی که می‌خوری تأثیر حداقلی بر این pH دارند.

سایر فواید آب لیمو

با وجود داشتن حداقل اثرات قلیایی بر خون، نوشیدن منظم آب لیمو ممکن است چندین مزیت سلامتی دیگر را نیز به همراه داشته باشد.

به عنوان مثال، آب لیمو سرشار از ویتامین C است، یک آنتی‌اکسیدان قوی که به قوی نگه داشتن سیستم ایمنی کمک می‌کند و از بیماری‌ها پیشگیری و با آنها مبارزه می‌کند.

یک اونس مایع (۳۰ میلی‌لیتر) آب لیمو در واقع حدود ۱۳ درصد از نیاز روزانه تو به ویتامین C را تأمین می‌کند.

علاوه بر این، نوشیدن یک نوشیدنی غنی از ویتامین C، مانند آب لیمو، همراه با وعده‌های غذایی ممکن است به افزایش جذب برخی مواد معدنی، از جمله آهن، کمک کند.

آب لیمو همچنین حاوی مقادیر کمی آنتی‌اکسیدان است که ممکن است با تقویت رگ‌های خونی، کاهش التهاب و جلوگیری از تجمع پلاک، به کاهش خطر بیماری قلبی کمک کند.

علاوه بر این، برخی تحقیقات نشان می‌دهد که مصرف منظم آب لیمو ممکن است به جلوگیری از تشکیل انواع خاصی از سنگ کلیه کمک کند.

خلاصه: مصرف منظم آب لیمو ممکن است سیستم ایمنی را تقویت کند، جذب مواد معدنی را افزایش دهد، عوامل خطر بیماری قلبی را کاهش دهد و از انواع خاصی از سنگ کلیه جلوگیری کند.

مطالعه پیشنهادی: فواید چای اولانگ برای سلامتی: تغذیه، قلب و موارد دیگر