کمبود آهن زمانی اتفاق میافتد که بدن تو به اندازه کافی از ماده معدنی آهن برخوردار نباشد.

بدن تو برای ساخت هموگلوبین به آهن نیاز دارد. هموگلوبین پروتئینی در گلبولهای قرمز خون است که به آنها امکان میدهد اکسیژن را در سراسر بدن تو حمل کنند.
اگر بدن تو هموگلوبین کافی نداشته باشد، بافتها و عضلات تو اکسیژن کافی برای عملکرد مؤثر دریافت نخواهند کرد. این وضعیت منجر به بیماریای به نام کمخونی میشود.
اگرچه انواع مختلفی از کمخونی وجود دارد، کمخونی ناشی از فقر آهن شایعترین نوع در سراسر جهان است.
علائم و نشانههای کمبود آهن بسته به موارد زیر متفاوت است:
- شدت کمخونی
- سرعت پیشرفت آن
- سن تو
- وضعیت فعلی سلامتی تو
در برخی موارد، افراد هیچ علامتی را تجربه نمیکنند.
در اینجا چند نشانه و علامت کمبود آهن آورده شده است که با شایعترین آنها شروع میکنیم.
۱. خستگی غیرعادی
احساس خستگی شدید یکی از شایعترین علائم کمخونی ناشی از فقر آهن است. این علامت میتواند در افرادی که فقط آهن کافی ندارند، حتی اگر تشخیص کمبود دریافت نکرده باشند، نیز شایع باشد.
این خستگی به این دلیل اتفاق میافتد که بدن تو فاقد آهن مورد نیاز برای ساخت پروتئینی به نام هموگلوبین است که به حمل اکسیژن در سراسر بدن تو کمک میکند.
بدون هموگلوبین کافی، اکسیژن کمتری به بافتها و عضلات تو میرسد و آنها را از انرژی محروم میکند. قلب تو نیز باید سختتر کار کند تا خون غنی از اکسیژن بیشتری را در سراسر بدن تو حرکت دهد که میتواند تو را خسته کند.
از آنجایی که خستگی اغلب به عنوان بخشی عادی از یک زندگی پرمشغله و مدرن در نظر گرفته میشود، تشخیص کمبود آهن تنها با این علامت دشوار است.
با این حال، برخی از افراد مبتلا به کمبود آهن ممکن است در کنار ضعف، تحریکپذیری یا مشکل در تمرکز، انرژی کمی را تجربه کنند.
خلاصه: خستگی یکی از شایعترین علائم کمبود آهن است. این به دلیل رسیدن اکسیژن کمتر به بافتهای بدن است که آنها را از انرژی محروم میکند.
۲. پوست رنگپریدهتر از حد معمول
پوست رنگپریدهتر از حد معمول و رنگپریدگی قسمت داخلی پلکهای پایین از دیگر علائم شایع کمبود آهن است.
هموگلوبین موجود در گلبولهای قرمز خون، رنگ قرمز را به خون میدهد، بنابراین سطوح پایین آن در طول کمبود آهن باعث میشود خون کمتر قرمز باشد. به همین دلیل است که پوست در افراد مبتلا به کمبود آهن میتواند مقداری از رنگ یا گرمای خود را از دست بدهد.
یک مطالعه در کودکان ۶ تا ۱۱ ساله نشان داد که رنگپریدگی مرتبط با کمبود آهن ممکن است در سراسر بدن ظاهر شود یا به یک ناحیه محدود شود، مانند:
- صورت
- لثهها
- داخل لبها یا پلکهای پایین
- ناخنها
این اغلب یکی از اولین چیزهایی است که پزشکان به عنوان نشانه کمبود آهن به دنبال آن هستند. با این حال، باید با آزمایش خون تأیید شود.
رنگپریدگی بیشتر در موارد متوسط یا شدید کمخونی دیده میشود.
اگر پلک پایین خود را به سمت پایین بکشی، لایه داخلی باید به رنگ قرمز روشن باشد. اگر رنگ آن صورتی بسیار کمرنگ یا زرد باشد، ممکن است نشاندهنده کمبود آهن در تو باشد. در افراد با رنگ پوست تیرهتر، این ممکن است تنها ناحیهای باشد که قابل توجه است.
خلاصه: پوست رنگپریدهتر از حد معمول در مناطقی مانند صورت، پلکهای داخلی پایین یا ناخنها ممکن است نشانه کمبود آهن متوسط یا شدید باشد. این به دلیل سطوح پایینتر هموگلوبین است که به خون رنگ قرمز میدهد.

۳. تنگی نفس
هموگلوبین گلبولهای قرمز خون تو را قادر میسازد تا اکسیژن را در سراسر بدن تو حمل کنند.
هنگامی که سطح هموگلوبین در طول کمبود آهن پایین باشد، سطح اکسیژن نیز پایین خواهد بود. این بدان معناست که عضلات تو اکسیژن کافی برای انجام فعالیتهای عادی مانند راه رفتن را دریافت نخواهند کرد.
در نتیجه، میزان تنفس تو افزایش مییابد زیرا بدن تو سعی میکند اکسیژن بیشتری دریافت کند. به همین دلیل تنگی نفس یک علامت شایع است.
اگر هنگام انجام کارهای عادی و روزمره که قبلاً برایت آسان بود، مانند راه رفتن، بالا رفتن از پلهها یا ورزش کردن، دچار تنگی نفس میشوی، کمبود آهن میتواند مقصر باشد.
خلاصه: تنگی نفس یکی از علائم کمبود آهن است، زیرا سطوح پایین هموگلوبین به این معنی است که بدن تو نمیتواند اکسیژن را به طور مؤثر به عضلات و بافتهای تو منتقل کند.
۴. سردرد
کمبود آهن ممکن است باعث سردرد شود، به ویژه در زنان.
در حالی که ارتباط بین کمبود آهن و سردرد هنوز نامشخص است، محققان نظریه میدهند که چندین عامل در این امر دخیل هستند، از جمله رابطه بین عملکرد تغییر یافته دوپامین و سطوح استروژن. با این حال، تحقیقات بیشتری باید انجام شود تا بتوان نتیجهگیری کرد.
اگرچه دلایل زیادی برای سردرد وجود دارد، سردردهای مکرر و عودکننده میتواند نشانه کمبود آهن باشد.
خلاصه: سردرد میتواند یکی از علائم کمبود آهن باشد. تحقیقات بیشتری برای بررسی ارتباط بین اختلال عملکرد دوپامین، سطوح استروژن و کمبود آهن در حال انجام است.
مطالعه پیشنهادی: ۸ نشانه و علامت کمبود ویتامین در تو
۵. تپش قلب
ضربان قلب قابل توجه، که به آن تپش قلب نیز گفته میشود، میتواند یکی دیگر از علائم کمخونی ناشی از فقر آهن باشد.
ارتباط بین کمبود آهن، کمخونی و مشکلات قلبی هنوز در حال بررسی است، اما ممکن است به تأمین اکسیژن مربوط باشد.
هموگلوبین پروتئینی در گلبولهای قرمز خون است که به حمل اکسیژن در سراسر بدن کمک میکند. در کمبود آهن، سطوح پایین هموگلوبین به این معنی است که قلب باید برای حمل اکسیژن بسیار سختتر کار کند.
این ممکن است منجر به ضربان قلب نامنظم یا احساس اینکه قلب تو به طور غیرعادی سریع میزند، شود.
در موارد شدید، میتواند منجر به بزرگ شدن قلب، سوفل قلبی یا نارسایی قلبی شود.
خلاصه: در موارد کمبود آهن، قلب باید برای انتقال اکسیژن در سراسر بدن بسیار سختتر کار کند. اگر درمان نشود، این میتواند منجر به ضربان قلب نامنظم یا سریع و حتی سوفل قلبی، بزرگ شدن قلب یا نارسایی قلبی شود.
۶. خشکی و آسیب دیدگی مو و پوست
خشکی و آسیب دیدگی پوست و مو میتواند از نشانههای کمبود آهن باشد.
کمبود آهن سطح هموگلوبین در خون را کاهش میدهد، که ممکن است میزان اکسیژن موجود برای سلولهایی که باعث رشد مو میشوند را کاهش دهد.
هنگامی که پوست و مو از اکسیژن محروم میشوند، میتوانند خشک و ضعیف شوند.
کمبود آهن همچنین با ریزش مو مرتبط است و برخی تحقیقات نشان میدهد که میتواند یکی از دلایل آن باشد.
کاملاً طبیعی است که مقداری مو در طول شستشو و برس زدن روزمره بریزد. اما اگر تودههایی از مو یا بسیار بیشتر از حد معمول از دست میدهی، ممکن است به کمبود آهن مربوط باشد.
خلاصه: پوست و مو ممکن است در طول کمبود آهن اکسیژن کمتری از خون دریافت کنند و باعث خشکی و آسیب دیدگی آنها شود. در موارد شدیدتر، این ممکن است منجر به ریزش مو شود.
۷. تورم و درد زبان و دهان
گاهی اوقات فقط نگاه کردن به داخل یا اطراف دهان تو میتواند نشان دهد که آیا به کمخونی ناشی از فقر آهن مبتلا هستی یا خیر.
علائم شامل زبان متورم، ملتهب، رنگپریده یا به طرز عجیبی صاف است.
کمبود آهن همچنین ممکن است علائم دیگری را در اطراف دهان تو ایجاد کند، مانند:
- خشکی دهان
- احساس سوزش در دهان تو
- ترکهای قرمز دردناک در گوشههای دهان تو
- زخمهای دهانی
خلاصه: زبان دردناک، متورم یا به طرز عجیبی صاف میتواند نشانه کمخونی ناشی از فقر آهن باشد. ترکهای گوشه دهان تو نیز ممکن است نشانه باشد.
مطالعه پیشنهادی: ۱۵ نشانه و علامت کمبود ویتامین C
۸. پاهای بیقرار
کمبود آهن با سندرم پاهای بیقرار مرتبط است.
سندرم پاهای بیقرار یک میل شدید برای حرکت دادن پاهای تو در حالت استراحت است. همچنین میتواند باعث احساسات ناخوشایند و عجیب خزش یا خارش در پاها و ساق پاهای تو شود.
معمولاً در شب بدتر است، به این معنی که ممکن است در خوابیدن مشکل داشته باشی.
دلایل سندرم پاهای بیقرار به طور کامل درک نشده است.
با این حال، حدود ۲۵ درصد از افراد مبتلا به کمخونی ناشی از فقر آهن به سندرم پاهای بیقرار مبتلا هستند. شیوع سندرم پاهای بیقرار در افراد مبتلا به کمبود آهن ۹ برابر بیشتر از جمعیت عمومی است.
خلاصه: افراد مبتلا به کمخونی ناشی از فقر آهن شانس بیشتری برای تجربه سندرم پاهای بیقرار دارند، که یک میل شدید برای حرکت دادن پاها در حالت استراحت است.
۹. ناخنهای شکننده یا قاشقی شکل
یکی از علائم بسیار کمتر شایع کمبود آهن، ناخنهای شکننده یا قاشقی شکل است. این وضعیت کویلونیشیا نامیده میشود.
معمولاً اولین نشانه، ناخنهای شکننده است که به راحتی میشکنند و ترک میخورند.
در مراحل بعدی کمبود آهن، ناخنهای قاشقی شکل میتوانند رخ دهند، به این معنی که وسط ناخن فرو میرود و لبهها بالا میآیند تا ظاهری گرد مانند قاشق ایجاد کنند.
با این حال، این یک عارضه جانبی نادر است که تنها در حدود ۵ درصد از افراد مبتلا به کمبود آهن رخ میدهد. معمولاً فقط در موارد شدید کمخونی ناشی از فقر آهن دیده میشود.
خلاصه: ناخنهای شکننده یا قاشقی شکل میتوانند نشانهای از کمخونی ناشی از فقر آهن شدیدتر باشند.
۱۰. سایر نشانههای احتمالی
چندین نشانه دیگر وجود دارد که ممکن است آهن تو پایین باشد. اینها کمتر شایع هستند و میتوانند به بسیاری از شرایط غیر از کمبود آهن مرتبط باشند.
سایر نشانههای کمخونی ناشی از فقر آهن عبارتند از:
- هوسهای عجیب. اشتیاق شدید به غذاهای عجیب یا اقلام غیرغذایی پیکا نامیده میشود. معمولاً شامل هوس خوردن یخ، خاک رس، خاک، گچ یا کاغذ است و میتواند نشانه کمبود آهن باشد. همچنین میتواند در دوران بارداری رخ دهد.
- احساس افسردگی. کمخونی ناشی از فقر آهن ممکن است با افسردگی در بزرگسالان مرتبط باشد. زنان باردار مبتلا به کمبود آهن نیز ممکن است شانس بیشتری برای ابتلا به افسردگی داشته باشند.
- دستها و پاهای سرد. کمبود آهن به معنای رسیدن اکسیژن کمتر به دستها و پاهای تو است. برخی افراد ممکن است به طور کلی سرما را راحتتر احساس کنند یا دستها و پاهای سرد داشته باشند.
- عفونتهای مکررتر. از آنجایی که آهن برای یک سیستم ایمنی سالم مورد نیاز است، کمبود آن ممکن است خطر ابتلا به عفونتها را افزایش دهد.
خلاصه: سایر نشانههای عمومیتر کمبود آهن ممکن است شامل هوسهای غذایی عجیب، احساس افسردگی، دستها و پاهای سرد و عفونتهای مکررتر باشد.
دلایل شایع کمبود آهن
کمبود آهن میتواند ناشی از عوامل مختلفی باشد و تقریباً در هر سنی اتفاق بیفتد. چند مورد از شایعترین دلایل عبارتند از:
- مصرف ناکافی آهن به دلیل رژیم غذایی که نیازهای تغذیهای روزانه را برآورده نمیکند یا به شدت محدود شده است
- بیماری التهابی روده
- افزایش نیاز به آهن در دوران بارداری
- از دست دادن خون از طریق پریودهای سنگین یا خونریزی داخلی
خونریزی در معده یا روده میتواند دلیل شایعی برای کمخونی در بزرگسالانی باشد که دیگر پریود نمیشوند. این خونریزی میتواند ناشی از موارد زیر باشد:
مطالعه پیشنهادی: ۹ نشانه و علامت کمبود ویتامین B12
- مصرف بیش از حد داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی، مانند ایبوپروفن و آسپرین
- زخم معده
- هموروئید
- سرطان روده یا معده (اگرچه این کمتر شایع است)
اگر فکر میکنی کمبود آهن داری چه کاری انجام دهی
اگر فکر میکنی کمبود آهن داری، مراحل زیر را در نظر بگیر.
با پزشک صحبت کن
اگر فکر میکنی علائم یا نشانههای کمبود آهن را نشان میدهی، باید برای ویزیت پزشک وقت بگیری.
اگر پزشک تو کمبود آهن را تأیید کند – معمولاً از طریق آزمایش خون – درمان آن معمولاً نسبتاً آسان است. پزشک تو احتمالاً افزایش مصرف آهن را از طریق رژیم غذایی یا با مکملهای آهن توصیه خواهد کرد.
هدف اصلی درمان، بازگرداندن سطح هموگلوبین به حالت عادی و پر کردن ذخایر آهن است.
پزشک تو یک برنامه درمانی را که به بهترین وجه نیازهای مراقبتهای بهداشتی تو را برآورده میکند، توسعه خواهد داد.
قبل از تغییر رژیم غذایی یا تصمیمگیری در مورد هر مکملی، با پزشک خود صحبت کن.
غذاهای غنی از آهن بخور
اگر پزشک تو فکر میکند کمبود آهن تو ممکن است ناشی از کمبود آهن در رژیم غذایی تو باشد، به مصرف بیشتر غذاهای غنی از آهن فکر کن، مانند:
- گوشت قرمز، مانند گوشت گاو و خوک، و مرغ
- سبزیجات برگ سبز تیره مانند اسفناج و کلم پیچ
- میوههای خشک مانند کشمش و زردآلو
- نخود، لوبیا و سایر حبوبات
- غذاهای دریایی
- غذاهای غنی شده با آهن
- دانهها و مغزها
- گوشتهای اندام
اگر پزشک تو توصیه کرد، مکملهای آهن مصرف کن
تو باید مکمل آهن را فقط در صورتی مصرف کنی که یک متخصص مراقبتهای بهداشتی تأیید کند که کمبود آهن داری یا در معرض خطر آن هستی و نمیتوانی نیازهای خود را تنها از طریق رژیم غذایی برآورده کنی.
به خاطر داشته باش که مصرف مکملهای آهن ممکن است عوارض جانبی ایجاد کند، از جمله:
- درد معده
- یبوست یا اسهال
- سوزش سر دل
- حالت تهوع یا استفراغ
- مدفوع سیاه
با این حال، میتوانی این عوارض جانبی را با مصرف انواع خاصی از مکملهای آهن که ممکن است عوارض منفی را کاهش دهند، مانند آهن بیسگلیسینات شلات، به حداقل برسانی.
اگر عوارض جانبی مرتبط با مکمل آهن را تجربه میکنی، با پزشک صحبت کن.

به افزایش جذب آهن خود کمک کن
اگر میخواهی بیشترین بهره را از مکمل آهن خود ببری، سعی کن از مصرف آن همراه با آنتیاسیدها یا شیر خودداری کنی، زیرا اینها میتوانند جذب آهن را محدود کنند.
همچنین توصیه میشود هنگام مصرف مکمل خود از غذاهای پرفیبر یا غذاهای حاوی کافئین خودداری کنی یا مصرف آنها را محدود کنی، زیرا اینها نیز میتوانند در جذب تداخل ایجاد کنند.
خلاصه: اگر فکر میکنی کمبود آهن داری، با پزشک صحبت کن. او ممکن است توصیه کند که غذاهای غنی از آهن بیشتری مصرف کنی (به علاوه ویتامین C برای افزایش جذب آهن) یا احتمالاً مکملهای آهن مصرف کنی.
چه زمانی به پزشک مراجعه کنی
اگر علائم کمبود آهن داری، با پزشک صحبت کن. اگر درمان نشود، میتواند به کمخونی ناشی از فقر آهن تبدیل شود. این در نهایت میتواند منجر به عوارضی شود، از جمله:
- مشکلات قلبی
- افسردگی
- شانس بالاتر عفونتها
- مشکلات بارداری
کمخونی ناشی از فقر آهن در زنان شایعتر از مردان است.
افرادی که باردار هستند یا پریودهای سنگین دارند، بیشترین خطر را دارند و باید با پزشک در مورد آزمایش برای کمخونی ناشی از فقر آهن صحبت کنند.
مکملهای آهن را فقط در صورتی مصرف کن که پزشک تو تجویز کند. آهن بیش از حد میتواند به قلب، کبد و پانکراس تو آسیب برساند.
خلاصه
کمخونی ناشی از فقر آهن شایعترین نوع کمخونی در سراسر جهان است.
برخی افراد علائم واضحی دارند، در حالی که برخی دیگر هیچ علامتی را تجربه نمیکنند. این اغلب به شدت کمخونی بستگی دارد.
علائم و نشانههای شایع شامل خستگی، پوست رنگپریدهتر از حد معمول، احساس تنگی نفس و خشکی و آسیب دیدگی مو و پوست است.
اگر فکر میکنی علائم کمبود آهن داری، با پزشک صحبت کن. خودتشخیصی توصیه نمیشود.
اکثر اشکال کمبود آهن را میتوان به راحتی درمان کرد، معمولاً از طریق رژیم غذایی غنی از آهن یا مکملهای آهن، اگر پزشک توصیه کند.





