خواندن برچسبها میتواند پیچیده باشد.
مصرفکنندگان بیش از هر زمان دیگری به سلامتی خود اهمیت میدهند، بنابراین برخی از تولیدکنندگان مواد غذایی از ترفندهای گمراهکننده استفاده میکنند تا مردم را متقاعد کنند که محصولات بسیار فرآوریشده و ناسالم را بخرند.
مقررات برچسبگذاری مواد غذایی پیچیده هستند و درک آنها را برای مصرفکنندگان دشوارتر میکنند.
کاهش وزن
افزایش عضله
سالم غذا خوردن
کاوش غذاهای جدیداین مقاله توضیح میدهد که چگونه برچسب مواد غذایی را بخوانی تا بین محصولات بیارزش با برچسب اشتباه و غذاهای سالم تمایز قائل شوی.
اجازه نده ادعاهای روی بستهبندی تو را فریب دهد
یکی از بهترین نکات ممکن است این باشد که ادعاهای روی جلوی بستهبندی را کاملاً نادیده بگیری.
برچسبهای جلویی سعی میکنند با ادعاهای سلامتی، تو را به خرید محصولات ترغیب کنند.
تحقیقات نشان میدهد که افزودن ادعاهای سلامتی به برچسبهای جلویی باعث میشود مردم باور کنند که یک محصول سالمتر از همان محصولی است که ادعاهای سلامتی را لیست نمیکند – بنابراین بر انتخابهای مصرفکننده تأثیر میگذارد.
تولیدکنندگان اغلب در نحوه استفاده از این برچسبها صادق نیستند. آنها تمایل دارند از ادعاهای سلامتی استفاده کنند که گمراهکننده و گاهی کاملاً نادرست هستند.
نمونهها شامل بسیاری از غلات صبحانه پرشکر مانند کوکو پافس غلات کامل هستند. با وجود آنچه برچسب ممکن است نشان دهد، این محصولات سالم نیستند.
این امر انتخاب گزینههای سالم را برای مصرفکنندگان بدون بررسی دقیق لیست مواد تشکیلدهنده دشوار میکند.
خلاصه: برچسبهای جلویی اغلب برای فریب مردم به خرید محصولات استفاده میشوند. با این حال، برخی از این برچسبها بسیار گمراهکننده هستند.
لیست مواد تشکیلدهنده را مطالعه کن
مواد تشکیلدهنده محصول بر اساس مقدار – از بیشترین به کمترین – لیست میشوند.
این بدان معناست که اولین ماده، بیشترین چیزی است که تولیدکننده استفاده کرده است.
یک قانون کلی خوب این است که سه ماده اول را بررسی کنی، که بخش عمدهای از آنچه میخوری را تشکیل میدهند.
اگر اولین مواد تشکیلدهنده شامل غلات تصفیهشده، شکر یا روغنهای هیدروژنه باشد، میتوانی فرض کنی که محصول ناسالم است.
در عوض، سعی کن اقلامی را انتخاب کنی که غذاهای کامل را به عنوان سه ماده اول لیست کردهاند.
علاوه بر این، لیست مواد تشکیلدهندهای که بیش از دو یا سه خط باشد، نشان میدهد که محصول بسیار فرآوریشده است.
خلاصه: مواد تشکیلدهنده بر اساس مقدار – از بیشترین به کمترین – لیست میشوند. سعی کن به دنبال محصولاتی باشی که غذاهای کامل را به عنوان سه ماده اول لیست کردهاند و نسبت به غذاهایی با لیست طولانی از مواد تشکیلدهنده شکاک باش.
مراقب اندازههای سرو باش
برچسبهای تغذیه نشان میدهند که چه مقدار کالری و مواد مغذی در مقدار استاندارد محصول – اغلب یک وعده پیشنهادی – وجود دارد.
با این حال، این اندازههای سرو اغلب بسیار کوچکتر از مقداری است که مردم در یک وعده مصرف میکنند.
به عنوان مثال، یک وعده ممکن است نصف یک قوطی نوشابه، یک چهارم یک کلوچه، نصف یک شکلات یا یک بیسکویت باشد.
با این کار، تولیدکنندگان سعی میکنند مصرفکنندگان را فریب دهند تا فکر کنند که غذا کالری و شکر کمتری دارد.
بسیاری از مردم از این طرح اندازه سرو بیخبرند و فرض میکنند که کل ظرف یک وعده است، در حالی که در حقیقت، ممکن است شامل دو، سه یا بیشتر وعده باشد.
اگر میخواهی ارزش غذایی آنچه میخوری را بدانی، باید وعده داده شده در پشت برچسب را در تعداد وعدههایی که مصرف کردهای ضرب کنی.
خلاصه: اندازههای سرو لیست شده روی بستهبندی ممکن است گمراهکننده و غیرواقعی باشند. تولیدکنندگان اغلب مقادیر بسیار کوچکتری را نسبت به آنچه اکثر مردم در یک وعده مصرف میکنند، لیست میکنند.
گمراهکنندهترین ادعاها
ادعاهای سلامتی روی مواد غذایی بستهبندیشده برای جلب توجه تو و متقاعد کردن تو به سالم بودن محصول طراحی شدهاند.
در اینجا برخی از رایجترین ادعاها – و معنای آنها – آورده شده است:
- سبک (Light). محصولات سبک برای کاهش کالری یا چربی فرآوری میشوند. برخی محصولات رقیق شدهاند. با دقت بررسی کن که آیا چیزی به جای آن اضافه شده است – مانند شکر.
- چند غله (Multigrain). این بسیار سالم به نظر میرسد اما فقط به این معنی است که یک محصول حاوی بیش از یک نوع غله است. مگر اینکه محصول به عنوان غلات کامل مشخص شده باشد، اینها به احتمال زیاد غلات تصفیهشده هستند.
- طبیعی (Natural). این لزوماً به این معنی نیست که محصول شبیه چیزی طبیعی است. این فقط نشان میدهد که در یک مقطع، تولیدکننده با یک منبع طبیعی مانند سیب یا برنج کار کرده است.
- ارگانیک (Organic). این برچسب اطلاعات بسیار کمی در مورد سالم بودن یک محصول میدهد. به عنوان مثال، شکر ارگانیک هنوز شکر است.
- بدون شکر اضافه (No added sugar). برخی محصولات به طور طبیعی سرشار از شکر هستند. این واقعیت که آنها شکر اضافه ندارند به این معنی نیست که سالم هستند. جایگزینهای شکر ناسالم نیز ممکن است اضافه شده باشند.
- کمکالری (Low-calorie). محصولات کمکالری باید یک سوم کالری کمتری نسبت به محصول اصلی برند داشته باشند. با این حال، نسخه کمکالری یک برند ممکن است کالری مشابهی با محصول اصلی برند دیگر داشته باشد.
- کمچرب (Low-fat). این برچسب معمولاً به این معنی است که چربی به قیمت افزودن شکر بیشتر کاهش یافته است. بسیار مراقب باش و لیست مواد تشکیلدهنده را بخوان.
- کمکربوهیدرات (Low-carb). اخیراً، رژیمهای کمکربوهیدرات با بهبود سلامتی مرتبط شدهاند. با این حال، غذاهای فرآوریشده با برچسب کمکربوهیدرات معمولاً هنوز غذاهای بیارزش فرآوریشده هستند، مشابه غذاهای کمچرب فرآوریشده.
- تهیه شده با غلات کامل (Made with whole grains). محصول ممکن است حاوی غلات کامل بسیار کمی باشد. لیست مواد تشکیلدهنده را بررسی کن – اگر غلات کامل در سه ماده اول نباشند، مقدار آن ناچیز است.
- غنی شده (Fortified or enriched). این به این معنی است که برخی مواد مغذی به محصول اضافه شدهاند. به عنوان مثال، ویتامین D اغلب به شیر اضافه میشود. با این حال، فقط به این دلیل که چیزی غنی شده است، آن را سالم نمیکند.
- بدون گلوتن (Gluten-free). بدون گلوتن به معنای سالم نیست. محصول به سادگی حاوی گندم، اسپلت، چاودار یا جو نیست. بسیاری از غذاهای بدون گلوتن بسیار فرآوریشده و سرشار از چربیهای ناسالم و شکر هستند.
- با طعم میوه (Fruit-flavored). بسیاری از غذاهای فرآوریشده نامی دارند که به یک طعم طبیعی اشاره دارد، مانند ماست توتفرنگی. با این حال، محصول ممکن است حاوی هیچ میوهای نباشد – فقط مواد شیمیایی طراحی شده برای طعم میوه.
- صفر چربی ترانس (Zero trans fat). این عبارت به معنای “کمتر از 0.5 گرم چربی ترانس در هر وعده” است. بنابراین، اگر اندازههای سرو به طور گمراهکنندهای کوچک باشند، محصول ممکن است هنوز حاوی چربی ترانس باشد.
با وجود این کلمات هشداردهنده، بسیاری از غذاهای واقعاً سالم ارگانیک، غلات کامل یا طبیعی هستند. با این حال، فقط به این دلیل که یک برچسب ادعاهای خاصی میکند، سالم بودن آن را تضمین نمیکند.
خلاصه: بسیاری از اصطلاحات بازاریابی با بهبود سلامتی مرتبط هستند. اینها اغلب مصرفکنندگان را به اشتباه میاندازند که غذای ناسالم و فرآوریشده برای آنها خوب است.
مطالعه پیشنهادی: غذای سالم در مقابل غذای فرآوریشده: تأثیر و تفاوتها
نامهای مختلف شکر
شکر نامهای بیشماری دارد – بسیاری از آنها را ممکن است نشناسی.
تولیدکنندگان مواد غذایی از این به نفع خود استفاده میکنند و عمداً انواع مختلفی از شکر را به محصولات خود اضافه میکنند تا مقدار واقعی آن را پنهان کنند.
با این کار، آنها میتوانند یک ماده سالمتر را در بالا لیست کنند و شکر را در پایینتر ذکر کنند. بنابراین حتی اگر یک محصول ممکن است سرشار از شکر باشد، لزوماً به عنوان یکی از سه ماده اول ظاهر نمیشود.
برای جلوگیری از مصرف تصادفی مقدار زیادی شکر، مراقب نامهای زیر شکر در لیست مواد تشکیلدهنده باش:
- انواع شکر: شکر چغندر، شکر قهوهای، شکر کرهای، شکر نیشکر، شکر کاستر، شکر نارگیل، شکر خرما، شکر طلایی، شکر معکوس، شکر موسکوادو، شکر خام ارگانیک، شکر راسپادورا، آب نیشکر تبخیر شده، شکر قنادی.
- انواع شربت: شربت خرنوب، شربت طلایی، شربت ذرت با فروکتوز بالا، عسل، شهد آگاو، شربت مالت، شربت افرا، شربت جو دوسر، شربت سبوس برنج و شربت برنج.
- سایر قندهای اضافه شده: مالت جو، ملاس، کریستالهای آب نیشکر، لاکتوز، شیرینکننده ذرت، فروکتوز کریستالی، دکستران، پودر مالت، اتیل مالتول، فروکتوز، کنسانتره آب میوه، گالاکتوز، گلوکز، دیساکاریدها، مالتودکسترین، مالتوز.
نامهای بسیار دیگری برای شکر وجود دارد، اما اینها رایجترین آنها هستند.
اگر هر یک از اینها را در بالای لیست مواد تشکیلدهنده – یا چندین نوع در سراسر لیست – دیدی، محصول حاوی شکر اضافه زیادی است.
خلاصه: شکر نامهای مختلفی دارد – بسیاری از آنها را ممکن است نشناسی. اینها شامل شکر نیشکر، شکر معکوس، شیرینکننده ذرت، دکستران، ملاس، شربت مالت، مالتوز و آب نیشکر تبخیر شده هستند.
خلاصه
اجتناب کامل از غذاهای فرآوریشده بهترین راه برای جلوگیری از گمراه شدن توسط برچسبهای محصول است. به هر حال، غذای کامل نیازی به لیست مواد تشکیلدهنده ندارد.
با این حال، اگر تصمیم به خرید غذاهای بستهبندیشده داری، با نکات مفید این مقاله، محصولات بیارزش را از محصولات با کیفیت بالاتر جدا کن.
