چای رویبوس به عنوان یک نوشیدنی خوشمزه و سالم محبوبیت پیدا کرده است.

این چای که قرنها در جنوب آفریقا مصرف میشده، اکنون به یک نوشیدنی محبوب در سراسر جهان تبدیل شده است.
این یک جایگزین خوشطعم و بدون کافئین برای چای سیاه و سبز است.
علاوه بر این، طرفداران رویبوس از فواید بالقوه آن برای سلامتی تمجید میکنند و ادعا میکنند که آنتیاکسیدانهای آن میتوانند در برابر سرطان، بیماریهای قلبی و سکته مغزی محافظت کنند.
با این حال، ممکن است از خود بپرسی که آیا این فواید با شواهد پشتیبانی میشوند یا خیر.
این مقاله فواید سلامتی و عوارض جانبی احتمالی چای رویبوس را بررسی میکند.
چای رویبوس چیست؟
چای رویبوس به چای قرمز یا چای بوته قرمز نیز معروف است.
این چای با استفاده از برگهای درختچهای به نام Aspalathus linearis تهیه میشود که معمولاً در سواحل غربی آفریقای جنوبی رشد میکند.
رویبوس یک چای گیاهی است و با چای سبز یا سیاه ارتباطی ندارد.
رویبوس سنتی با تخمیر برگها تهیه میشود که رنگ آنها را به قهوهای مایل به قرمز تغییر میدهد.
رویبوس سبز که تخمیر نشده است نیز موجود است. این نوع چای معمولاً گرانتر و طعم علفیتری نسبت به نسخه سنتی چای دارد، در حالی که آنتیاکسیدانهای بیشتری نیز دارد.
چای رویبوس معمولاً مانند چای سیاه مصرف میشود. برخی افراد شیر و شکر به آن اضافه میکنند – و چای سرد رویبوس، اسپرسو، لاته و کاپوچینو نیز محبوب شدهاند.
برخلاف برخی ادعاها، چای رویبوس منبع خوبی از ویتامینها یا مواد معدنی نیست – به جز مس و فلوراید.
با این حال، سرشار از آنتیاکسیدانهای قوی است که ممکن است فواید سلامتی داشته باشند.
خلاصه: چای رویبوس یک نوشیدنی سنتی است که از برگهای یک درختچه آفریقای جنوبی تهیه میشود. این چای به روشی مشابه چای سیاه مصرف میشود و حاوی بسیاری از آنتیاکسیدانها است.
۱. چای رویبوس دارای تانن کم و فاقد کافئین و اسید اگزالیک است
کافئین یک محرک طبیعی است که هم در چای سیاه و هم در چای سبز یافت میشود.
مصرف مقادیر متوسط کافئین به طور کلی بیخطر است.
حتی ممکن است فوایدی برای عملکرد ورزشی، تمرکز و خلق و خو داشته باشد.
با این حال، مصرف بیش از حد با تپش قلب، افزایش اضطراب، مشکلات خواب و سردرد مرتبط است.
بنابراین، برخی افراد ترجیح میدهند از مصرف کافئین خودداری کنند یا آن را محدود کنند.
از آنجا که چای رویبوس به طور طبیعی بدون کافئین است، جایگزین عالی برای چای سیاه یا سبز است.
رویبوس همچنین دارای سطوح تانن کمتری نسبت به چای سیاه یا سبز معمولی است.
تاننها، ترکیبات طبیعی موجود در چای سبز و سیاه، در جذب برخی مواد مغذی مانند آهن اختلال ایجاد میکنند.
در نهایت، برخلاف چای سیاه – و چای سبز، به میزان کمتر – رویبوس قرمز حاوی اسید اگزالیک نیست.
مصرف مقادیر زیاد اسید اگزالیک میتواند خطر ابتلا به سنگ کلیه را افزایش دهد، که رویبوس را به گزینهای خوب برای هر کسی که مشکلات کلیوی دارد تبدیل میکند.
خلاصه: در مقایسه با چای سیاه یا سبز معمولی، رویبوس دارای تانن کمتر و فاقد کافئین و اسید اگزالیک است.

۲. چای رویبوس سرشار از آنتیاکسیدان است
رویبوس به دلیل سطوح بالای آنتیاکسیدانهای مفید برای سلامتی، از جمله آسپالاتین و کوئرستین، با فواید سلامتی مرتبط است.
آنتیاکسیدانها ممکن است به محافظت از سلولها در برابر آسیب رادیکالهای آزاد کمک کنند.
در درازمدت، اثرات آنها ممکن است خطر ابتلا به بیماریهایی مانند بیماری قلبی و سرطان را کاهش دهد.
شواهدی وجود دارد که نشان میدهد چای رویبوس میتواند سطح آنتیاکسیدانها را در بدن تو افزایش دهد.
با این حال، هر افزایشی که ثبت شده، کوچک و کوتاه مدت بوده است.
در یک مطالعه روی ۱۵ نفر، سطح آنتیاکسیدانها در خون ۲.۹٪ افزایش یافت زمانی که شرکتکنندگان رویبوس قرمز نوشیدند و ۶.۶٪ زمانی که نوع سبز آن را نوشیدند.
این افزایش به مدت پنج ساعت پس از نوشیدن ۱۷ اونس (۵۰۰ میلیلیتر) چای تهیه شده با ۷۵۰ میلیگرم برگ رویبوس توسط شرکتکنندگان ادامه داشت.
مطالعه دیگری روی ۱۲ مرد سالم نشان داد که چای رویبوس در مقایسه با دارونما، تأثیر قابل توجهی بر سطح آنتیاکسیدانهای خون ندارد.
این ممکن است به این دلیل باشد که آنتیاکسیدانهای موجود در رویبوس کوتاه مدت هستند یا به طور ناکارآمد توسط بدن تو جذب میشوند.
خلاصه: چای رویبوس سرشار از آنتیاکسیدانهای مفید برای سلامتی است. با این حال، این آنتیاکسیدانها ممکن است ناپایدار باشند یا به طور ناکارآمد توسط بدن تو جذب شوند.
مطالعه پیشنهادی: ۷ فایده اثبات شده چای ماچا برای سلامتی
۳. چای رویبوس ممکن است سلامت قلب را تقویت کند
آنتیاکسیدانهای موجود در رویبوس با قلب سالمتر مرتبط هستند.
این ممکن است به روشهای مختلفی اتفاق بیفتد.
اولاً، نوشیدن چای رویبوس ممکن است با مهار آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE) تأثیرات مفیدی بر فشار خون داشته باشد.
ACE به طور غیرمستقیم با انقباض رگهای خونی، فشار خون را افزایش میدهد.
در یک مطالعه روی ۱۷ نفر، نوشیدن چای رویبوس فعالیت ACE را ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پس از مصرف مهار کرد.
با این حال، این به هیچ تغییری در فشار خون منجر نشد.
شواهد امیدوارکنندهتری وجود دارد که نشان میدهد چای رویبوس میتواند سطح کلسترول را بهبود بخشد.
در یک مطالعه روی ۴۰ بزرگسال دارای اضافه وزن با خطر بالای بیماری قلبی، شش فنجان چای رویبوس روزانه به مدت شش هفته، کلسترول “بد” LDL را کاهش داد در حالی که کلسترول “خوب” HDL را افزایش داد.
با این حال، همین اثر در افراد سالم مشاهده نشد.
سطوح سالم کلسترول محافظت بیشتری در برابر بیماریهای مختلف قلبی، از جمله حملات قلبی و سکته مغزی، ایجاد میکند.
خلاصه: چای رویبوس ممکن است با تأثیر مثبت بر فشار خون، برای سلامت قلب مفید باشد. همچنین ممکن است کلسترول “بد” LDL را کاهش داده و کلسترول “خوب” HDL را در افراد در معرض خطر بیماری قلبی افزایش دهد.
۴. چای رویبوس ممکن است خطر سرطان را کاهش دهد
مطالعات آزمایشگاهی نشان میدهند که آنتیاکسیدانهای کوئرستین و لوتئولین، که در چای رویبوس وجود دارند، میتوانند سلولهای سرطانی را از بین ببرند و از رشد تومور جلوگیری کنند.
با این حال، مقدار کوئرستین و لوتئولین در یک فنجان چای رویبوس بسیار کم است. بسیاری از میوهها و سبزیجات منابع بسیار بهتری هستند.
بنابراین، مشخص نیست که آیا رویبوس به اندازه کافی از این دو آنتیاکسیدان را دارد و آیا آنها به اندازه کافی توسط بدن تو جذب میشوند تا فواید را ارائه دهند.
به خاطر داشته باش که مطالعات انسانی در مورد رویبوس و سرطان مورد نیاز است.
خلاصه: نشان داده شده است که برخی آنتیاکسیدانهای موجود در چای رویبوس سلولهای سرطانی را از بین میبرند و از رشد تومور در آزمایشگاه جلوگیری میکنند. با این حال، هیچ مطالعه انسانی این اثرات را تأیید نکرده است.
مطالعه پیشنهادی: قهوه در مقابل چای: کدام سالمتر است؟ مقایسه فواید
۵. چای رویبوس ممکن است برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ مفید باشد
چای رویبوس تنها منبع طبیعی شناخته شده آنتیاکسیدان آسپالاتین است که مطالعات حیوانی نشان میدهد ممکن است اثرات ضد دیابتی داشته باشد.
یک مطالعه روی موشهای مبتلا به دیابت نوع ۲ نشان داد که آسپالاتین سطح قند خون را متعادل کرده و مقاومت به انسولین را کاهش میدهد، که میتواند برای افرادی که دیابت نوع ۲ دارند یا در معرض خطر آن هستند، امیدوارکننده باشد.
با این حال، مطالعات انسانی مورد نیاز است.
خلاصه: مطالعات حیوانی نشان میدهد که آنتیاکسیدانهای خاصی در چای رویبوس میتوانند به تعادل قند خون و بهبود مقاومت به انسولین کمک کنند. با این حال، تحقیقات انسانی ضروری است.
فواید تایید نشده چای رویبوس
ادعاهای سلامتی در مورد چای رویبوس بسیار متفاوت است. با این حال، شواهد کافی برای حمایت از بسیاری از آنها وجود ندارد. فواید تایید نشده عبارتند از:
- سلامت استخوان: شواهد مرتبط با مصرف رویبوس و بهبود سلامت استخوان ضعیف است و مطالعات خاصی کمیاب هستند.
- بهبود هضم: این چای اغلب به عنوان راهی برای کاهش مشکلات گوارشی تبلیغ میشود. با این حال، شواهد برای این موضوع ضعیف است.
- سایر موارد: با وجود گزارشهای غیررسمی، هیچ شواهد قوی وجود ندارد که رویبوس بتواند به مشکلات خواب، آلرژی، سردرد یا کولیک کمک کند.
البته، عدم وجود شواهد لزوماً به این معنی نیست که این ادعاها نادرست هستند – فقط به این معنی است که به طور کامل مورد مطالعه قرار نگرفتهاند.
خلاصه: در حال حاضر هیچ شواهد قوی وجود ندارد که چای رویبوس سلامت استخوان، هضم، خواب، آلرژی، سردرد یا کولیک را بهبود میبخشد.
عوارض جانبی احتمالی چای رویبوس
به طور کلی، رویبوس بسیار ایمن است.
اگرچه عوارض جانبی منفی بسیار نادر هستند، اما برخی از آنها گزارش شدهاند.
یک مطالعه موردی نشان داد که نوشیدن مقادیر زیاد چای رویبوس روزانه با افزایش آنزیمهای کبدی مرتبط است، که اغلب میتواند نشاندهنده مشکل کبدی باشد. با این حال، این فقط یک مورد پیچیده بود.
برخی ترکیبات موجود در چای میتوانند تولید هورمون جنسی زنانه، استروژن را تحریک کنند.
برخی منابع پیشنهاد میکنند که افراد با شرایط حساس به هورمون، مانند سرطان سینه، ممکن است بخواهند از این نوع چای خودداری کنند.
با این حال، این اثر بسیار خفیف است و احتمالاً باید مقادیر بسیار زیادی مصرف کنی تا اثری مشاهده شود.
خلاصه: رویبوس برای نوشیدن ایمن است و عوارض جانبی منفی بسیار نادر هستند.
مطالعه پیشنهادی: عدس: تغذیه، فواید و طرز پخت
خلاصه
چای رویبوس یک نوشیدنی سالم و خوشمزه است.
این چای بدون کافئین، دارای تانن کم و سرشار از آنتیاکسیدان است – که ممکن است فواید سلامتی مختلفی داشته باشد.
با این حال، ادعاهای سلامتی مربوط به این چای اغلب غیررسمی هستند و بر اساس شواهد قوی نیستند.
هنوز مشخص نیست که آیا فواید چای رویبوس که در مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی مشاهده شده، به فواید سلامتی واقعی برای انسانها تبدیل میشود یا خیر.





