رژیم هاشیموتو: مرور کلی، غذاها، مکمل‌ها و نکات

تیروئیدیت هاشیموتو — که گاهی اوقات بیماری هاشیموتو یا هاشیموتو نامیده می‌شود — یکی از شایع‌ترین اختلالات تیروئید در ایالات متحده و سایر کشورهای توسعه‌یافته است.

حتی با مصرف دارو، علائم آن ممکن است به طور قابل توجهی بر کیفیت زندگی تو تأثیر بگذارد.

تحقیقات نشان می‌دهد که رژیم غذایی، تغییرات سبک زندگی و داروهای استاندارد می‌توانند علائم را به شدت بهبود بخشند. هر فرد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو به درمان پاسخ متفاوتی می‌دهد، به همین دلیل رویکرد فردی به این بیماری بسیار مهم است.

هدف اصلی تو چیست؟

این مقاله تغییرات رژیم غذایی و سبک زندگی را که به احتمال زیاد برای افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو مفید هستند، توضیح می‌دهد.

در این مقاله

مرور کلی تیروئیدیت هاشیموتو

تیروئیدیت هاشیموتو یک بیماری خودایمنی است که به تدریج بافت تیروئید را از طریق لنفوسیت‌ها، که گلبول‌های سفید خون و بخشی از سیستم ایمنی تو هستند، از بین می‌برد.

تیروئید یک غده درون‌ریز پروانه‌ای شکل در پایه گردن تو است. این غده هورمون‌هایی ترشح می‌کند که تقریباً بر هر سیستم اندامی، از جمله قلب، ریه‌ها، اسکلت، و سیستم‌های گوارشی و عصبی مرکزی تو تأثیر می‌گذارند. همچنین متابولیسم و رشد را کنترل می‌کند.

هورمون‌های اصلی ترشح شده توسط تیروئید شامل تیروکسین (T4) و تری‌یدوتیرونین (T3) هستند.

در نهایت، آسیب به این غده منجر به تولید ناکافی هورمون تیروئید می‌شود.

خلاصه: تیروئیدیت هاشیموتو یک بیماری خودایمنی است که تیروئید تو را تحت تأثیر قرار می‌دهد و در نهایت باعث تولید ناکافی هورمون می‌شود.

چگونه رژیم غذایی و سبک زندگی بر هاشیموتو تأثیر می‌گذارند

رژیم غذایی و سبک زندگی نقش حیاتی در مدیریت هاشیموتو دارند، زیرا بسیاری از افراد حتی با مصرف دارو نیز علائمشان ادامه می‌یابد. علاوه بر این، بسیاری از افرادی که علائم را نشان می‌دهند، تا زمانی که سطح هورمون‌هایشان تغییر نکرده باشد، دارو دریافت نمی‌کنند.

علاوه بر این، تحقیقات نشان می‌دهد که التهاب ممکن است عامل اصلی طیف وسیعی از علائم هاشیموتو باشد. التهاب اغلب با رژیم غذایی مرتبط است.

تغییرات رژیم غذایی و سبک زندگی برای کاهش خطر ابتلا به سایر بیماری‌ها کلیدی هستند، زیرا افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو خطر بالاتری برای ابتلا به بیماری‌های خودایمنی، کلسترول بالا، چاقی و دیابت دارند.

تحقیقات نشان می‌دهد که حذف برخی غذاها، مصرف مکمل‌ها و ایجاد تغییرات در سبک زندگی ممکن است به طور قابل توجهی علائم و کیفیت زندگی را بهبود بخشد.

این تغییرات ممکن است به کاهش التهاب، کند کردن یا جلوگیری از آسیب تیروئید ناشی از آنتی‌بادی‌های تیروئید بالا، و مدیریت وزن بدن، قند خون و سطح کلسترول کمک کند.

خلاصه: تغییرات رژیم غذایی و سبک زندگی ممکن است به طور قابل توجهی سطح آنتی‌بادی‌ها را کاهش دهد، عملکرد تیروئید را بهبود بخشد و علائم ناشی از تیروئیدیت هاشیموتو را کاهش دهد.

مطالعه پیشنهادی: بهترین رژیم غذایی برای کم‌کاری تیروئید: راهنما و برنامه غذایی

نکات غذایی مبتنی بر شواهد

در اینجا چند نکته غذایی مبتنی بر شواهد برای کمک به درمان تیروئیدیت هاشیموتو آورده شده است.

رژیم‌های بدون گلوتن و بدون غلات

بسیاری از مطالعات نشان می‌دهند که افراد مبتلا به هاشیموتو بیشتر از جمعیت عمومی به بیماری سلیاک مبتلا هستند. به همین دلیل، کارشناسان توصیه می‌کنند که هر فردی که با هاشیموتو تشخیص داده شده است، برای بیماری سلیاک غربالگری شود.

علاوه بر این، برخی شواهد نشان می‌دهد که رژیم‌های بدون گلوتن و بدون غلات ممکن است برای افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو مفید باشد.

در یک مطالعه ۶ ماهه بر روی ۳۴ زن مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو، رژیم غذایی بدون گلوتن سطح آنتی‌بادی‌های تیروئید را کاهش داد و در عین حال عملکرد تیروئید و سطح ویتامین D را در مقایسه با گروه کنترل بهبود بخشید.

بسیاری از مطالعات دیگر اشاره می‌کنند که افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو — یا به طور کلی بیماری‌های خودایمنی — احتمالاً از رژیم غذایی بدون گلوتن حتی اگر بیماری سلیاک نداشته باشند، سود می‌برند.

هنگام پیروی از رژیم غذایی بدون گلوتن، تو از تمام محصولات گندم، جو و چاودار اجتناب می‌کنی. به عنوان مثال، بیشتر پاستاها، نان‌ها و سس‌های سویا حاوی گلوتن هستند — اگرچه جایگزین‌های بدون گلوتن نیز وجود دارند.

رژیم غذایی بدون غلات محدودکننده‌تر از رژیم غذایی بدون گلوتن است، زیرا تمام غلات را ممنوع می‌کند. اگرچه این تغییر غذایی نیز ممکن است مزایایی داشته باشد، اما تحقیقات محدود است.

مطالعه پیشنهادی: مکمل‌ها و سلامت تیروئید: آنچه باید بدانی

رژیم پروتکل خودایمنی

رژیم پروتکل خودایمنی (AIP) برای افراد مبتلا به بیماری‌های خودایمنی طراحی شده است. این رژیم غذاهای بالقوه مضر مانند غلات، لبنیات، شب‌بوها، شکر افزوده، قهوه، حبوبات، تخم‌مرغ، الکل، آجیل، دانه‌ها، قندهای تصفیه شده، روغن‌ها و افزودنی‌های غذایی را حذف می‌کند.

در یک مطالعه ۱۰ هفته‌ای بر روی ۱۶ زن مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو، رژیم AIP به طور قابل توجهی امتیازات کیفیت زندگی را بهبود بخشید. این رژیم به طور قابل توجهی سطح نشانگر التهابی پروتئین واکنش‌گر C (CRP) را کاهش داد.

اگرچه این نتایج امیدوارکننده هستند، اما مطالعات بزرگتر و طولانی‌مدت‌تری مورد نیاز است.

به یاد داشته باش که رژیم AIP یک رژیم حذف فازبندی شده است و باید توسط یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی با تجربه تجویز و نظارت شود.

اجتناب از لبنیات را در نظر بگیر

عدم تحمل لاکتوز در بین افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو بسیار شایع است.

در یک مطالعه بر روی ۸۳ زن مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو، ۷۵.۹٪ با عدم تحمل لاکتوز تشخیص داده شدند.

اگر به عدم تحمل لاکتوز مشکوک هستی، حذف لبنیات ممکن است به مشکلات گوارشی، عملکرد تیروئید و جذب دارو کمک کند. به یاد داشته باش که این استراتژی ممکن است برای همه کارساز نباشد، زیرا برخی از افراد مبتلا به هاشیموتو لبنیات را به خوبی تحمل می‌کنند.

بر غذاهای ضد التهاب تمرکز کن

التهاب ممکن است نیروی محرکه پشت تیروئیدیت هاشیموتو باشد. به همین دلیل، یک رژیم غذایی ضد التهاب غنی از میوه‌ها و سبزیجات ممکن است به طور قابل توجهی علائم را بهبود بخشد.

یک مطالعه بر روی ۲۱۸ زن مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو نشان داد که نشانگرهای استرس اکسیداتیو — وضعیتی که باعث التهاب مزمن می‌شود — در افرادی که میوه‌ها و سبزیجات را بیشتر مصرف می‌کردند، کمتر بود.

سبزیجات، میوه‌ها، ادویه‌جات و ماهی‌های چرب دارای خواص ضد التهابی قوی هستند.

مطالعه پیشنهادی: رژیم بدون کربوهیدرات: فواید، مضرات و لیست غذاها

رژیم‌های غذایی کامل و غنی از مواد مغذی

پیروی از یک رژیم غذایی کم شکر افزوده و غذاهای بسیار فرآوری شده، اما غنی از غذاهای کامل و غنی از مواد مغذی، ممکن است به بهبود سلامت تو، مدیریت وزن و کاهش علائم مرتبط با هاشیموتو کمک کند.

هر زمان که ممکن است، وعده‌های غذایی خود را در خانه با استفاده از غذاهای مغذی مانند سبزیجات، میوه‌ها، پروتئین‌ها، چربی‌های سالم و کربوهیدرات‌های غنی از فیبر تهیه کن.

این غذاها مزایای آنتی‌اکسیدانی و ضد التهابی قوی دارند.

سایر نکات رژیم غذایی

برخی تحقیقات نشان می‌دهد که برخی رژیم‌های کم کربوهیدرات ممکن است به کاهش وزن بدن و آنتی‌بادی‌های تیروئید در افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو کمک کنند.

این رژیم‌ها ۱۲ تا ۱۵ درصد از کالری روزانه را از کربوهیدرات‌ها تأمین می‌کنند و غذاهای گواتروژنیک را محدود می‌کنند. گواتروژن‌ها موادی هستند که در سبزیجات چلیپایی و محصولات سویا یافت می‌شوند و ممکن است در تولید هورمون تیروئید اختلال ایجاد کنند.

با این حال، سبزیجات چلیپایی بسیار مغذی هستند و پختن آنها فعالیت گواتروژنیک آنها را کاهش می‌دهد. بنابراین، بعید است که آنها در عملکرد تیروئید اختلال ایجاد کنند مگر اینکه به مقادیر بسیار زیاد مصرف شوند.

برخی شواهد نشان می‌دهد که سویا به عملکرد تیروئید آسیب می‌رساند، بنابراین بسیاری از افراد مبتلا به هاشیموتو از محصولات سویا اجتناب می‌کنند. با این حال، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

خلاصه: بدون گلوتن بودن، اجتناب از لبنیات و پیروی از یک رژیم غذایی غنی از مواد مغذی و ضد التهاب تنها چند نکته هستند که ممکن است علائم تیروئیدیت هاشیموتو را بهبود بخشند.

مکمل‌های مفید برای هاشیموتو

چندین مکمل ممکن است به کاهش التهاب و آنتی‌بادی‌های تیروئید در افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو کمک کنند. علاوه بر این، افراد مبتلا به این بیماری بیشتر در معرض کمبود برخی مواد مغذی هستند، بنابراین مکمل‌درمانی ممکن است ضروری باشد.

مکمل‌های مفید شامل:

سلنیوم. مطالعات نشان می‌دهد که مصرف ۲۰۰ میکروگرم سلنیوم روزانه ممکن است به کاهش آنتی‌بادی‌های آنتی‌تیروئید پراکسیداز (TPO) و بهبود وضعیت عمومی در افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو کمک کند.
روی. روی برای عملکرد تیروئید ضروری است. تحقیقات نشان می‌دهد که مصرف ۳۰ میلی‌گرم روی روزانه ممکن است عملکرد تیروئید را در افراد مبتلا به کم‌کاری تیروئید، چه به تنهایی و چه همراه با سلنیوم، بهبود بخشد.
کورکومین. مطالعات حیوانی و انسانی نشان داده‌اند که این ترکیب قدرتمند ضد التهاب و آنتی‌اکسیدان ممکن است از تیروئید محافظت کند. علاوه بر این، ممکن است به درمان بیماری‌های خودایمنی به طور کلی کمک کند.
ویتامین D. نشان داده شده است که افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو سطح این ویتامین را به طور قابل توجهی کمتر از جمعیت عمومی دارند. علاوه بر این، مطالعات سطح پایین ویتامین D را با شدت تیروئیدیت هاشیموتو مرتبط می‌دانند.
ویتامین‌های گروه B. افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو نیز تمایل به کمبود ویتامین B12 دارند. یک ویتامین B کمپلکس با کیفیت بالا، B12 و سایر ویتامین‌های مهم گروه B را تقویت می‌کند.
منیزیم. سطح پایین این ماده معدنی با افزایش خطر ابتلا به تیروئیدیت هاشیموتو و آنتی‌بادی‌های تیروئید بالاتر مرتبط است. علاوه بر این، اصلاح کمبود منیزیم ممکن است علائم را در افراد مبتلا به بیماری تیروئید بهبود بخشد.
آهن. افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو بیشتر در معرض ابتلا به کم‌خونی هستند. مکمل‌های آهن ممکن است برای اصلاح کمبود ضروری باشند.

سایر مکمل‌ها مانند روغن ماهی، آلفا-لیپوئیک اسید و N-استیل سیستئین نیز ممکن است به افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو کمک کنند.

مصرف دوزهای بالای ید بدون کمبود ید ممکن است منجر به عوارض جانبی در افراد مبتلا به هاشیموتو شود. مکمل‌های ید با دوز بالا را مصرف نکن، مگر اینکه یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی به تو دستور داده باشد.

خلاصه: بسیاری از مکمل‌های ویتامین و مواد معدنی، از جمله روی، ویتامین D و منیزیم، ممکن است برای افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو مفید باشند.

مطالعه پیشنهادی: برنامه غذایی و منوی رژیم کتو برای متحول کردن بدن تو

غذاهای مجاز

اگر تیروئیدیت هاشیموتو داری، یک رژیم غذایی غنی از مواد مغذی ممکن است به کاهش شدت علائم تو و بهبود سلامت کلی تو کمک کند. بر غذاهای زیر تمرکز کن:

میوه‌ها: توت‌ها، گلابی، سیب، هلو، مرکبات، آناناس، موز و غیره.
سبزیجات غیر نشاسته‌ای: کدو سبز، کنگر فرنگی، گوجه فرنگی، مارچوبه، هویج، فلفل، کلم بروکلی، راکت، قارچ و غیره.
سبزیجات نشاسته‌ای: سیب زمینی شیرین، سیب زمینی، نخود فرنگی، کدو حلوایی و غیره.
چربی‌های سالم: آووکادو، روغن آووکادو، روغن نارگیل، روغن زیتون، پرک نارگیل بدون شیرینی، ماست پرچرب، ماست نارگیل و غیره.
پروتئین حیوانی: سالمون، تخم مرغ، ماهی کاد، بوقلمون، میگو، مرغ و غیره.
غلات بدون گلوتن: برنج قهوه‌ای، جو دوسر پرک، کینوا، پاستا برنج قهوه‌ای و غیره.
دانه‌ها، آجیل و کره آجیل: بادام هندی، بادام، آجیل ماکادمیا، تخمه آفتابگردان، تخمه کدو حلوایی، کره بادام زمینی طبیعی، کره بادام و غیره.
لوبیا و عدس: نخود، لوبیا سیاه، عدس و غیره.
لبنیات و جایگزین‌های غیر لبنی (غنی شده با کلسیم و/یا ویتامین D): شیر نارگیل، ماست نارگیل، شیر بادام، شیر بادام هندی، ماست پرچرب بدون شیرینی، پنیر بز و غیره.
ادویه‌جات، گیاهان و چاشنی‌ها: زردچوبه، ریحان، رزماری، پاپریکا، زعفران، فلفل سیاه، سالسا، تاهینی، عسل، آبلیمو، سرکه سیب و غیره.
نوشیدنی‌ها: آب، چای بدون شیرینی، آب گازدار و غیره.

به یاد داشته باش که برخی از افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو از برخی غذاهای ذکر شده در بالا، مانند غلات و لبنیات، اجتناب می‌کنند. آزمایش رژیم غذایی خود برای تعیین اینکه کدام غذاها برای تو بهترین هستند، مهم است.

خلاصه: غذاهای کامل و غنی از مواد مغذی باید بخش عمده‌ای از هر رژیم غذایی سالم را تشکیل دهند و ممکن است به ویژه اگر تیروئیدیت هاشیموتو داری، مفید باشند.

غذاهای ممنوع

حذف یا محدود کردن غذاهای زیر ممکن است به کاهش علائم هاشیموتو و بهبود سلامت کلی تو کمک کند:

قندهای افزوده و شیرینی‌جات: نوشابه، نوشیدنی‌های انرژی‌زا، کیک، بستنی، شیرینی، کلوچه، آب نبات، غلات صبحانه شیرین، شکر سفره و غیره.
فست فود و غذاهای سرخ شده: سیب زمینی سرخ کرده، هات داگ، مرغ سوخاری و غیره.
غلات تصفیه شده: پاستا سفید، نان سفید، تورتیلای آرد سفید، نان شیرینی و غیره.
غذاها و گوشت‌های بسیار فرآوری شده: غذاهای منجمد، مارگارین، غذاهای مایکروویوی، بیکن، سوسیس و غیره.
غلات و غذاهای حاوی گلوتن: گندم، جو، چاودار، کراکر، نان و غیره.

برخی از متخصصان مراقبت‌های بهداشتی پیشنهاد می‌کنند که افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو از سویا و لبنیات — و گاهی حتی شب‌بوها و تمام غلات — نیز اجتناب کنند.

با این حال، اگرچه این توصیه‌ها ممکن است به بسیاری از افراد کمک کند، اما مهم است که با رژیم غذایی خود آزمایش کنی تا بهترین روش را برای خودت پیدا کنی.

همکاری با یک متخصص تغذیه که در بیماری‌های خودایمنی مانند تیروئیدیت هاشیموتو تخصص دارد، می‌تواند به تو کمک کند تا غذاهای بالقوه مشکل‌ساز را شناسایی کنی و یک الگوی غذایی برای بهترین احساس تو ایجاد کنی.

خلاصه: پرهیز از قندهای افزوده، غذاهای بسیار فرآوری شده و غلات حاوی گلوتن ممکن است به کاهش علائم هاشیموتو و بهبود سلامت کلی کمک کند.

مطالعه پیشنهادی: راهنمای رژیم AIP: چه بخوریم، چه نخوریم و چگونه کار می‌کند

سایر تغییرات سبک زندگی برای امتحان

خواب کافی، کاهش استرس و مراقبت از خود برای افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو بسیار مهم است.

یک مطالعه بر روی ۶۰ زن مبتلا به بیماری هاشیموتو نشان داد که شرکت در تمرینات کاهش استرس به کاهش افسردگی و اضطراب آنها، بهبود کیفیت کلی زندگی آنها و کاهش آنتی‌بادی‌های تیروئید کمک کرد.

اجازه دادن به بدن برای استراحت زمانی که احساس خستگی می‌کنی نیز مهم است.

علاوه بر این، بهتر است داروهای تیروئید را با معده خالی حداقل ۳۰ تا ۶۰ دقیقه قبل از صبحانه یا حداقل ۳ تا ۴ ساعت بعد از شام برای حداکثر جذب مصرف کنی.

حتی قهوه و مکمل‌های غذایی نیز در جذب داروهای تیروئید اختلال ایجاد می‌کنند، بنابراین بهتر است حداقل ۳۰ دقیقه پس از مصرف داروی خود فقط آب بنوشی.

یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی می‌تواند به هر سوالی در مورد نحوه اطمینان از حداکثر جذب پاسخ دهد.

به یاد داشته باش که وقتی برای اولین بار مصرف دارو را شروع می‌کنی، ممکن است چند هفته یا بیشتر طول بکشد تا احساس بهتری داشته باشی. اگر علائم تو بهبود نمی‌یابد، گزینه‌های دیگر را با یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی در میان بگذار.

از آنجایی که علائم هاشیموتو ممکن است به طور قابل توجهی بر کیفیت زندگی و سلامت روان تو تأثیر بگذارد، مطمئن شو که یک تیم مراقبت‌های بهداشتی مورد اعتماد پیدا می‌کنی. این ممکن است کمی زمان ببرد، اما برای دریافت درمان صحیح ضروری است.

خلاصه: کاهش استرس، استراحت کافی و مراقبت از خود برای افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو ضروری است. پیدا کردن یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی مورد اعتماد نیز کلیدی است.

مطالعه پیشنهادی: رژیم کم‌سدیم: فواید، لیست غذاها، خطرات و موارد دیگر

تشخیص و علائم

تصور می‌شود که تیروئیدیت هاشیموتو از یک نقص ایمنی همراه با عوامل محیطی ایجاد می‌شود، اگرچه این عوامل به طور کامل درک نشده‌اند.

تشخیص بستگی به علائم و نتایج آزمایشگاهی دارد.

نتایج آزمایشگاهی که نشان‌دهنده تیروئیدیت هاشیموتو هستند شامل افزایش هورمون محرک تیروئید (TSH)، سطوح پایین تیروکسین آزاد (FT4) و افزایش آنتی‌بادی‌های آنتی‌تیروئید پراکسیداز (anti-TPO) است.

برخی از افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو نیز دارای آنتی‌بادی‌های مسدودکننده گیرنده TSH (TBII) و آنتی‌بادی‌های آنتی‌تیروگلوبولین (anti-Tg) بالا هستند. این آنتی‌بادی‌ها به غده تیروئید حمله می‌کنند.

تخریب تیروئید توسط این بیماری متناوب است. در مراحل اولیه، افراد ممکن است علائم و نتایج آزمایشگاهی را نشان دهند که نشان‌دهنده پرکاری تیروئید است — یا حتی مقادیر آزمایشگاهی طبیعی داشته باشند.

به همین دلیل، تیروئیدیت هاشیموتو اغلب دشوار است و افراد ممکن است ماه‌ها بدون تشخیص صحیح بمانند. تا یک سوم از افرادی که برای کم‌کاری تیروئید درمان می‌شوند، درمان کافی یا صحیح دریافت نمی‌کنند.

تیروئیدیت هاشیموتو هم زنان و هم مردان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما زنان ۵ تا ۱۰ برابر بیشتر در معرض تشخیص هستند. خطر با افزایش سن افزایش می‌یابد و بیشتر زنان بین ۳۰ تا ۵۰ سالگی تشخیص داده می‌شوند.

اوج سنین برای جمعیت عمومی در مورد تیروئیدیت هاشیموتو بین ۴۵ تا ۶۵ سال است.

این بیماری معمولاً با هورمون‌های تیروئید مصنوعی یا طبیعی درمان می‌شود. هورمون‌های مصنوعی شامل لووتیروکسین (Synthroid) و لیوتیرونین (Cytomel) هستند، در حالی که هورمون‌های طبیعی شامل آرمور تیروئید و نچر تیروئید هستند.

مطالعه پیشنهادی: رژیم حذفی: راهنمای مبتدی و فواید

علائم

از آنجایی که تیروئیدیت هاشیموتو تقریباً بر هر سیستم اندامی در بدن تو تأثیر می‌گذارد، با علائم مختلفی همراه است. این علائم شامل:

افزایش وزن
خستگی شدید
تمرکز ضعیف
نازک شدن، موهای زبر
خشکی پوست
ضربان قلب کند یا نامنظم
کاهش قدرت عضلانی
تنگی نفس
کاهش تحمل ورزش
عدم تحمل سرما
فشار خون بالا
ناخن‌های شکننده
یبوست
درد گردن یا حساسیت تیروئید
افسردگی و اضطراب
بی‌نظمی‌های قاعدگی
بی‌خوابی
تغییرات صدا

تیروئیدیت هاشیموتو درمان نشده یا نادرست درمان شده ممکن است منجر به عوارض جانبی جدی مانند افزایش خطر بیماری قلبی، اختلالات شناختی و حتی مرگ شود.

خلاصه: علائم هاشیموتو بسیار متفاوت است، از جمله افزایش وزن، خستگی، عدم تحمل سرما و یبوست. این بیماری بر اساس علائم و نتایج آزمایشگاهی تشخیص داده می‌شود.

خلاصه

تیروئیدیت هاشیموتو یک بیماری خودایمنی شایع است که تیروئید را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این بیماری علائم متعددی ایجاد می‌کند که ممکن است حتی با مصرف داروهای تیروئید نیز ادامه یابد.

تحقیقات نشان می‌دهد که تغییرات رژیم غذایی و سبک زندگی می‌توانند به طور قابل توجهی علائم و سلامت کلی تو را بهبود بخشند. با این حال، هر فرد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو متفاوت است، بنابراین یافتن یک الگوی غذایی که متناسب با نیازهای تو باشد، اساسی است.

یک متخصص تغذیه یا سایر متخصصان مراقبت‌های بهداشتی که در بیماری‌های خودایمنی تخصص دارند، ممکن است بتوانند به تو در یافتن یک الگوی غذایی که برای تو کارساز است، کمک کنند.