گلوکزامین مولکولی است که به طور طبیعی در بدن تو وجود دارد، اما یک مکمل غذایی محبوب هم هست.
اغلب برای درمان علائم اختلالات استخوان و مفاصل استفاده میشود، و همچنین برای هدف قرار دادن چندین بیماری التهابی دیگر نیز کاربرد دارد.
این مقاله فواید، دوز مصرف و عوارض جانبی گلوکزامین را بررسی میکند.
کاهش وزن
افزایش عضله
سالم غذا خوردن
کاوش غذاهای جدیددر این مقاله
گلوکزامین چیست؟
گلوکزامین یک ترکیب طبیعی است که از نظر شیمیایی به عنوان یک آمینوساکارید طبقهبندی میشود.
این ماده به عنوان یک بلوک ساختمانی برای انواع مولکولهای عملکردی در بدن تو عمل میکند، اما عمدتاً به دلیل نقش آن در توسعه و حفظ غضروف در مفاصل تو شناخته شده است.
گلوکزامین در برخی بافتهای حیوانی و غیرانسانی دیگر، از جمله پوستهی صدف، استخوان حیوانات و قارچها نیز یافت میشود. اشکال مکمل گلوکزامین اغلب از این منابع طبیعی ساخته میشوند.
گلوکزامین اغلب برای درمان و پیشگیری از اختلالات مفصلی، مانند آرتروز، استفاده میشود. میتوان آن را به صورت خوراکی مصرف کرد یا به صورت موضعی در یک کرم یا پماد استفاده کرد.
خلاصه: گلوکزامین یک ترکیب شیمیایی است که به طور طبیعی در بافتهای انسانی و حیوانی یافت میشود. در انسان، به تشکیل غضروف کمک میکند و معمولاً به عنوان یک مکمل غذایی برای درمان اختلالات مفصلی مانند آرتروز استفاده میشود.
گلوکزامین ممکن است التهاب را کاهش دهد
گلوکزامین اغلب به عنوان مکمل برای درمان علائم بیماریهای التهابی مختلف استفاده میشود.
اگرچه مکانیسمهای گلوکزامین هنوز به خوبی درک نشدهاند، اما به نظر میرسد که به راحتی التهاب را کاهش میدهد.
یک مطالعه آزمایشگاهی نشان داد که وقتی گلوکزامین به سلولهای درگیر در تشکیل استخوان اعمال شد، تأثیر ضد التهابی قابل توجهی داشت.
بسیاری از تحقیقات در مورد گلوکزامین شامل مصرف همزمان کندرویتین است – ترکیبی مشابه گلوکزامین که در تولید و حفظ غضروف سالم بدن تو نیز نقش دارد.
یک مطالعه روی بیش از ۲۰۰ نفر، مکملهای گلوکزامین را با کاهش ۲۸% و ۲۴% در دو نشانگر بیوشیمیایی خاص التهاب: CRP و PGE مرتبط دانست. با این حال، این نتایج از نظر آماری معنیدار نبودند.
شایان ذکر است که همین مطالعه کاهش ۳۶% این نشانگرهای التهابی را برای افرادی که کندرویتین مصرف میکردند، نشان داد. این نتیجه در واقع معنیدار بود.
مطالعات دیگر این یافتهها را تقویت میکنند. به خاطر داشته باش که بسیاری از شرکتکنندگانی که کندرویتین مصرف میکنند، همزمان گلوکزامین نیز مصرف میکنند.
بنابراین، هنوز مشخص نیست که آیا نتایج تنها ناشی از کندرویتین است یا ترکیبی از هر دو مکمل با هم.
در نهایت، تحقیقات بیشتری در مورد نقش گلوکزامین در کاهش نشانگرهای التهابی در بدن تو مورد نیاز است.
خلاصه: نحوه عملکرد گلوکزامین در درمان بیماری به خوبی درک نشده است، اما برخی تحقیقات نشان میدهد که ممکن است التهاب را کاهش دهد – به خصوص زمانی که همراه با مکملهای کندرویتین استفاده شود.
گلوکزامین از مفاصل سالم حمایت میکند
گلوکزامین به طور طبیعی در بدن تو وجود دارد. یکی از نقشهای اصلی آن، حمایت از رشد سالم بافتهای بین مفاصل تو است.
غضروف مفصلی نوعی بافت سفید صاف است که انتهای استخوانهای تو را در جایی که برای تشکیل مفاصل به هم میرسند، میپوشاند.
این نوع بافت – همراه با مایع روانکننده به نام مایع سینوویال – به استخوانها اجازه میدهد تا آزادانه روی یکدیگر حرکت کنند، اصطکاک را به حداقل میرساند و امکان حرکت بدون درد را در مفاصل تو فراهم میکند.
گلوکزامین به تشکیل چندین ترکیب شیمیایی درگیر در ایجاد غضروف مفصلی و مایع سینوویال کمک میکند.
برخی مطالعات نشان میدهند که گلوکزامین مکمل ممکن است با جلوگیری از تجزیه غضروف، از بافت مفصلی محافظت کند.
یک مطالعه کوچک روی ۴۱ دوچرخهسوار نشان داد که مصرف روزانه تا ۳ گرم گلوکزامین، تجزیه کلاژن در زانوها را ۲۷% کاهش داد، در مقایسه با ۸% در گروه دارونما.
یک مطالعه کوچک دیگر نسبت نشانگرهای تجزیه کلاژن به سنتز کلاژن را در مفاصل بازیکنان فوتبال که به مدت سه ماه روزانه ۳ گرم گلوکزامین مصرف میکردند، به طور قابل توجهی کاهش داد.
این نتایج نشاندهنده اثر محافظتی گلوکزامین بر مفاصل است. با این حال، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.
خلاصه: گلوکزامین در توسعه بافتهای حیاتی برای عملکرد صحیح مفاصل نقش دارد. اگرچه مطالعات بیشتری لازم است، برخی تحقیقات نشان میدهد که گلوکزامین مکمل ممکن است از مفاصل تو در برابر آسیب محافظت کند.
مطالعه پیشنهادی: قاصدک: فواید سلامتی، تحقیقات و عوارض جانبی
گلوکزامین اغلب برای درمان اختلالات استخوان و مفاصل استفاده میشود
مکملهای گلوکزامین اغلب برای درمان بیماریهای مختلف استخوان و مفاصل مصرف میشوند.
این مولکول به طور خاص برای پتانسیل آن در درمان علائم و پیشرفت بیماریهای مرتبط با آرتروز، آرتریت روماتوئید و پوکی استخوان مورد مطالعه قرار گرفته است.
مطالعات متعدد نشان میدهد که مصرف روزانه سولفات گلوکزامین ممکن است درمان موثر و طولانیمدتی برای آرتروز ارائه دهد، با کاهش قابل توجه درد، حفظ فضای مفصلی و کند کردن کلی پیشرفت بیماری.
برخی مطالعات نشانگرهای آرتریت روماتوئید (RA) را در موشهایی که با اشکال مختلف گلوکزامین درمان شده بودند، به طور قابل توجهی کاهش دادند.
برعکس، یک مطالعه انسانی هیچ تغییر عمدهای در پیشرفت RA با استفاده از گلوکزامین نشان نداد. با این حال، شرکتکنندگان در مطالعه بهبود قابل توجهی در مدیریت علائم گزارش کردند.
برخی تحقیقات اولیه در موشهای مبتلا به پوکی استخوان نیز پتانسیل استفاده از مکمل گلوکزامین را برای بهبود استحکام استخوان نشان میدهد.
در حالی که این نتایج دلگرمکننده هستند، تحقیقات انسانی بیشتری برای درک مکانیسمها و بهترین کاربردهای گلوکزامین در بیماریهای مفصلی و استخوانی مورد نیاز است.
خلاصه: اگرچه گلوکزامین به طور مکرر برای درمان بیماریهای مختلف استخوان و مفاصل استفاده میشود، تحقیقات بیشتری در مورد اثرات آن مورد نیاز است.
سایر کاربردهای گلوکزامین
اگرچه مردم از گلوکزامین برای درمان طیف وسیعی از بیماریهای التهابی مزمن استفاده میکنند، اما دادههای علمی برای حمایت از چنین استفادهای محدود است.
سیستیت بینابینی
گلوکزامین به طور گستردهای به عنوان درمانی برای سیستیت بینابینی (IC) تبلیغ میشود، وضعیتی که با کمبود ترکیب گلیکوزآمینوگلیکان مرتبط است.
از آنجایی که گلوکزامین پیشساز این ترکیب است، این نظریه وجود دارد که مکملهای گلوکزامین ممکن است به مدیریت سیستیت بینابینی کمک کنند.
متأسفانه، دادههای علمی قابل اعتماد برای حمایت از این نظریه وجود ندارد.
مطالعه پیشنهادی: ۷ فایده اثبات شده اسید هیالورونیک برای سلامتی
بیماری التهابی روده (IBD)
مانند سیستیت بینابینی، بیماری التهابی روده (IBD) با کمبود گلیکوزآمینوگلیکان مرتبط است.
تحقیقات بسیار کمی از این ایده که گلوکزامین میتواند IBD را درمان کند، حمایت میکنند. با این حال، یک مطالعه روی موشهای مبتلا به IBD نشان داد که مصرف مکمل گلوکزامین ممکن است التهاب را کاهش دهد.
در نهایت، تحقیقات بیشتری برای نتیجهگیری قطعی مورد نیاز است.
مولتیپل اسکلروزیس (MS)
برخی منابع ادعا میکنند که گلوکزامین ممکن است یک درمان موثر برای مولتیپل اسکلروزیس (MS) باشد. با این حال، تحقیقات حمایتی در این زمینه وجود ندارد.
یک مطالعه اثر استفاده از سولفات گلوکزامین را در کنار درمان سنتی برای MS عودکننده-بهبود یابنده ارزیابی کرد. نتایج نشان داد که گلوکزامین هیچ تأثیر قابل توجهی بر میزان عود یا پیشرفت بیماری ندارد.
گلوکوم
گلوکوم به طور گستردهای قابل درمان با گلوکزامین تلقی میشود.
برخی تحقیقات اولیه نشان میدهد که سولفات گلوکزامین ممکن است از طریق کاهش التهاب و اثرات آنتیاکسیدانی در شبکیه تو، سلامت چشم را تقویت کند.
برعکس، یک مطالعه کوچک نشان داد که مصرف بیش از حد گلوکزامین ممکن است به افراد مبتلا به گلوکوم آسیب برساند.
به طور کلی، دادههای فعلی قطعی نیستند.
مفصل گیجگاهی فکی (TMJ)
برخی منابع ادعا میکنند که گلوکزامین یک درمان موثر برای TMJ یا مفصل گیجگاهی فکی است. با این حال، تحقیقات برای حمایت از این ادعا کافی نیست.
یک مطالعه کوچک کاهش قابل توجهی در درد و نشانگرهای التهابی، و همچنین افزایش تحرک فک را در شرکتکنندگانی که مکمل ترکیبی از سولفات گلوکزامین و کندرویتین دریافت کرده بودند، نشان داد.
یک مطالعه کوچک دیگر هیچ اثر کوتاهمدت قابل توجهی از مکملهای هیدروکلراید گلوکزامین را برای افراد مبتلا به TMJ نشان نداد. با این حال، بهبود قابل توجهی در مدیریت درد طولانیمدت گزارش شد.
نتایج این مطالعات امیدوارکننده هستند اما دادههای کافی برای حمایت از هرگونه نتیجهگیری قطعی ارائه نمیدهند. تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.
خلاصه: اگرچه گلوکزامین اغلب به عنوان یک درمان موثر برای طیف وسیعی از بیماریها در نظر گرفته میشود، اما دادههای قطعی در مورد تأثیر آن وجود ندارد.
آیا گلوکزامین موثر است؟
اگرچه ادعاهای گستردهای در مورد اثرات مثبت گلوکزامین بر بسیاری از بیماریها مطرح میشود، اما تحقیقات موجود تنها استفاده از آن را برای طیف محدودی از بیماریها تأیید میکند.
در حال حاضر، قویترین شواهد از استفاده از سولفات گلوکزامین برای درمان طولانیمدت علائم آرتروز حمایت میکند. با این حال، ممکن است برای همه موثر نباشد.
بر اساس دادههای موجود، احتمال کمتری دارد که درمانی موثر برای سایر بیماریها یا شرایط التهابی باشد.
اگر قصد استفاده از گلوکزامین را داری، کیفیت مکملی را که انتخاب میکنی در نظر داشته باش – زیرا این میتواند در نحوه تأثیر آن بر تو تفاوت ایجاد کند.
در برخی کشورها – از جمله ایالات متحده – مقررات بسیار کمی برای مکملهای غذایی وجود دارد. بنابراین، برچسبها ممکن است فریبنده باشند.
همیشه بهتر است برای اطمینان از اینکه دقیقاً همان چیزی را که برایش پول میدهی دریافت میکنی، گواهینامه شخص ثالث را بررسی کنی. تولیدکنندگانی که مایلند محصولاتشان توسط شخص ثالث برای خلوص آزمایش شوند، معمولاً استانداردهای بالاتری دارند.
ConsumerLab، NSF International و US Pharmacopeia (USP) چند شرکت مستقل هستند که خدمات صدور گواهینامه را ارائه میدهند. اگر یکی از لوگوهای آنها را روی مکمل خود دیدی، احتمالاً کیفیت خوبی دارد.
خلاصه: بیشتر تحقیقات از استفاده از سولفات گلوکزامین تنها برای مدیریت علائم آرتروز حمایت میکنند. احتمال کمتری دارد که در سایر کاربردها موثر باشد.
مطالعه پیشنهادی: فواید کندر: علم در مورد بوسولیا چه میگوید
دوز و اشکال مکمل گلوکزامین
دوز معمول گلوکزامین ۱۵۰۰ میلیگرم در روز است که میتوانی آن را یکجا یا در چندین دوز کوچکتر در طول روز مصرف کنی.
مکملهای گلوکزامین از منابع طبیعی – مانند پوستهی صدف یا قارچ – ساخته میشوند یا به طور مصنوعی در آزمایشگاه تولید میشوند.
مکملهای گلوکزامین در دو شکل موجود هستند:
- سولفات گلوکزامین
- هیدروکلراید گلوکزامین
گاهی اوقات، سولفات گلوکزامین نیز در ترکیب با کندرویتین سولفات فروخته میشود.
بیشتر دادههای علمی بیشترین اثربخشی را برای سولفات گلوکزامین یا سولفات گلوکزامین همراه با کندرویتین نشان میدهند.
خلاصه: گلوکزامین معمولاً با دوز ۱۵۰۰ میلیگرم در روز مصرف میشود. از اشکال موجود، سولفات گلوکزامین – با یا بدون کندرویتین – احتمالاً موثرترین است.
خطرات و عوارض جانبی احتمالی گلوکزامین
مکملهای گلوکزامین احتمالاً برای اکثر افراد بیخطر هستند. با این حال، برخی خطرات وجود دارد.
واکنشهای نامطلوب احتمالی عبارتند از:
- تهوع و استفراغ
- اسهال
- سوزش سر دل
- درد شکم
اگر باردار هستی یا شیر میدهی، به دلیل عدم وجود شواهد کافی برای حمایت از ایمنی آن، نباید گلوکزامین مصرف کنی.
گلوکزامین ممکن است کنترل قند خون را در افراد دیابتی بدتر کند، اگرچه این خطر نسبتاً کم است. اگر دیابت داری یا داروهای دیابت مصرف میکنی، قبل از مصرف گلوکزامین با پزشک خود صحبت کن.
خلاصه: گلوکزامین احتمالاً برای اکثر افراد بیخطر است. برخی ناراحتیهای خفیف گوارشی گزارش شده است. اگر دیابت داری، گلوکزامین ممکن است کنترل قند خون تو را بدتر کند.
خلاصه
گلوکزامین به طور طبیعی در بدن تو وجود دارد و نقش حیاتی در توسعه و حفظ مفاصل سالم ایفا میکند.
اگرچه گلوکزامین برای درمان بیماریهای مختلف مفصلی، استخوانی و التهابی، مانند IBD، سیستیت بینابینی و TMJ استفاده میشود، اما بیشتر تحقیقات تنها اثربخشی آن را برای مدیریت طولانیمدت علائم آرتروز تأیید میکنند.
به نظر میرسد برای اکثر افراد با دوز ۱۵۰۰ میلیگرم در روز بیخطر است اما ممکن است عوارض جانبی خفیفی ایجاد کند.
اگر به دنبال تسکین آرتروز هستی، مصرف مکمل گلوکزامین ممکن است ارزش بررسی داشته باشد، اما حتماً ابتدا با پزشک خود صحبت کن.
