میگو نوعی سختپوست است که در سراسر جهان از آن لذت میبرند.
پوستههای آنها سخت و شفاف است و رنگشان میتواند از قهوهای تا خاکستری متغیر باشد. بسته به گونه، ممکن است طعمی شیرین و بافتی داشته باشند که از نرم تا سفت متغیر است.
با وجود اینکه میگو در بسیاری از نقاط یک غذای بسیار محبوب است، این تصور رایج وجود دارد که خوردن آن به صورت خام ناامن است.
کاهش وزن
افزایش عضله
سالم غذا خوردن
کاوش غذاهای جدیداین مقاله به بررسی ایمنی مصرف میگوی خام میپردازد.
در این مقاله
آیا خوردن میگوی خام بیخطر است؟
میگوی خام در فرهنگهای مختلف در سراسر جهان مصرف میشود. به عنوان مثال، در ژاپن، ساشیمی میگوی خام رایج است، و در چین، مردم گاهی اوقات این غذای دریایی را پس از خیساندن آن در یک نوشیدنی قوی به نام باییجیو، زنده مصرف میکنند.
با این حال، میگو میتواند حامل باکتریها، ویروسها و انگلهایی باشد که ممکن است باعث بیماریهای ناشی از غذا شوند.
در ایالات متحده، میگو یکی از پرمصرفترین انواع صدفها است و نیمی از کل پرورش صدف در جهان را تشکیل میدهد. این ماده غنی از مواد مغذی کلیدی مانند اسیدهای چرب امگا ۳، ویتامین B12 و ید است.
با این حال، تنها راه مطمئن برای از بین بردن هر گونه ارگانیسم مضر در میگو، پختن آنها در دمای بالا است.
به همین دلیل، مصرف میگوی خام به طور کلی ناامن تلقی میشود و خطر مسمومیت غذایی را به همراه دارد.
خلاصه: در حالی که میگو یک غذای مغذی و محبوب است، خوردن آن به صورت خام به دلیل پتانسیل مسمومیت غذایی خطرناک است.
خطرات و مضرات احتمالی خوردن میگوی خام
از هر شش نفر در ایالات متحده، یک نفر هر ساله دچار مسمومیت غذایی میشود.
خوردن میگوی خام شانس تو را برای ابتلا به مسمومیت غذایی یا سایر بیماریهای مرتبط با غذا افزایش میدهد.
خطرات پنهان در میگوی خام
میگوی خام اغلب حاوی نوعی باکتری به نام ویبریو است. بیش از ۷۰ گونه مختلف از این باکتری وجود دارد و ۱۲ مورد از آنها برای انسان مضر شناخته شدهاند.
تحقیقات بر روی ۲۹۹ نمونه میگوی خام نشان داد که ۵۵ درصد آنها حاوی گونههای ویبریو بودند که میتوانستند منجر به مشکلاتی مانند التهاب معده، وبا و عفونت شوند.
مطالعه دیگری که بر روی میگوی پرورشی متمرکز بود، نشان داد که آنها حاوی ۱۰۰ سویه ویبریو بودند که برخی از آنها مقاوم به آنتیبیوتیک بودند.
علاوه بر این، در یک بررسی از ۱۰ کارخانه فرآوری غذاهای دریایی در نیجریه، در هر نمونه میگو باکتری باسیلوس یافت شد که معمولاً با علائمی مانند اسهال و استفراغ مرتبط است.
نگرانیهای سلامتی ناشی از خوردن میگوی خام
مسمومیت غذایی معمولاً از مصرف غذاهای آلوده به باکتری رخ میدهد. علائم اغلب شامل تهوع، درد شکم، تب و اسهال است.
اکثر موارد مسمومیت غذایی – در واقع بیش از ۹۰ درصد – به دلیل باکتریهایی مانند سالمونلا، ای. کولی، ویبریو یا باسیلوس است که همگی میتوانند در میگوی خام یافت شوند.
علاوه بر این، نوروویروس، یک ویروس به راحتی قابل انتقال، اغلب با مصرف صدفهای خام، از جمله میگو، مرتبط است.
در سطح جهانی، سالانه حدود ۱ میلیارد مورد مسمومیت غذایی مرتبط با اسهال رخ میدهد. تنها در ایالات متحده، سالانه بیش از ۵۰۰۰ نفر بر اثر بیماریهای ناشی از غذا جان خود را از دست میدهند.
بنابراین، گروههایی با سیستم ایمنی ضعیفتر – مانند افراد مسن، زنان باردار و کودکان خردسال – باید به ویژه محتاط باشند و از خوردن میگوی خام یا نیمپز خودداری کنند، زیرا آنها در معرض خطر بالاتری برای بیماریهای شدید هستند.
خلاصه: مصرف میگوی خام میتواند تو را در معرض خطر باکتریها و ویروسهای مضری قرار دهد که ممکن است منجر به بیماری شدید یا مرگ شود. جمعیتهای آسیبپذیر، مانند زنان باردار، باید به ویژه محتاط باشند تا از میگوی خام یا نیمپز اجتناب کنند.
چگونه میگو را به طور ایمن آماده کنیم
خوردن میگوی خام میتواند به دلیل آلودگی احتمالی به باکتریها و ویروسهای مضر، خطر مسمومیت غذایی را به همراه داشته باشد. بنابراین، پخت صحیح میگو برای اطمینان از ایمنی آن برای مصرف ضروری است.
هنگام خرید میگو:
۱. منبع با کیفیت: مطمئن شو که میگو را از یک منبع قابل اعتماد خریداری میکنی. به دنبال گواهینامهها یا برچسبهایی باش که تضمین میکنند میگو به طور ایمن و مطابق با دستورالعملهای ایمنی مواد غذایی فرآوری شده است. ۲. نگهداری: میگوی تازه باید در یخچال نگهداری شود و ظرف چهار روز مصرف شود. برای نگهداری طولانیتر، میگو را میتوان منجمد کرد و تا پنج ماه نگهداری کرد. ۳. یخزدایی: اگر میگوی منجمد داری، ایمنترین راه برای یخزدایی آن در یخچال است. میگو را از بستهبندیاش خارج کن و بگذار تا ۲۴ ساعت در یخچال یخزدایی شود. این روش محیطی کنترلشده را تضمین میکند که تکثیر باکتریهای مضر را محدود میکند. ۴. آمادهسازی: هنگام آماده شدن برای پخت، میگو را به طور کامل زیر آب سرد بشوی. این کار به از بین بردن هرگونه کثیفی یا آلودگی روی سطح کمک میکند. حفظ بهداشت مناسب آشپزخانه نیز بسیار مهم است و اطمینان حاصل میکند که سایر مواد غذایی برای جلوگیری از آلودگی متقاطع جدا نگهداری میشوند.
با این حال، درک این نکته ضروری است که این تکنیکهای آمادهسازی، در حالی که رشد باکتریها را محدود میکنند، آنها را به طور کامل از بین نمیبرند. این بدان معناست که مصرف میگوی خام، حتی اگر با دقت آماده شده باشد، همچنان میتواند خطرناک باشد.
پخت: برای اطمینان از ایمنی میگو برای مصرف، آنها را تا زمانی بپز که کدر شوند یا رنگ صورتی به خود بگیرند. علاوه بر این، میتوانی از دماسنج غذا استفاده کنی تا مطمئن شوی که به دمای داخلی ۱۴۵ درجه فارنهایت (۶۳ درجه سانتیگراد) رسیدهاند. پخت طعم را افزایش میدهد و تضمین میکند که بیشتر عوامل بیماریزای مضر از بین میروند.
خلاصه: در حالی که روشهایی برای کاهش رشد باکتری در میگوی خام وجود دارد، پخت مناسب مؤثرترین راه برای اطمینان از ایمنی است. خرید، نگهداری، آمادهسازی و پخت صحیح میگو برای کاهش خطر بیماریهای ناشی از غذا ضروری است.
مطالعه پیشنهادی: مرغ چقدر در یخچال میماند؟ راهنمای نگهداری ایمن
خلاصه
میگو یک غذای دریایی مورد علاقه است که مردم در سراسر جهان آن را دوست دارند.
خوردن آن به صورت نپخته میتواند خطرناک باشد زیرا ممکن است حاوی باکتریها و ویروسهای خطرناک باشد.
اگرچه پخت کامل میگوی خام تنها راه برای از بین بردن کامل میکروبهای مضر است، اما روشهای آمادهسازی خاصی وجود دارد که میتواند به کاهش خطر بیماری کمک کند.
